Whatsapp Aşk Durumları

Sen; en güzel şiirlerin bile kuramadığı kafiyesin.

İlk “o” kulda sınıfta kaldım ben. Sonrası malum; hala “o” kuldayım. Özdemir Asaf

Mantığın öldüğünü nasıl anlarsın biliyor musun? Aşkın verdiği ilk nefesten. Sana âşık oluşumun nedeni edep, güzeli güzel yapan yine edep.

Yine gece yine hüzün ve yine içimde sen. Ve yine biliyor musun? İçimde sen olunca hüzün de güzel.

Gülümse biraz ilaç alacak param yok çünkü.

Ağzımın tadı yoksa hasta gibiysem, boğazıma düğümleniyorsa lokmalar, buluttan nem kapıyorsam, inan hep güzel gözlerinin hasretindendir.

Aşk, yer yerinden oynasa da; yâri yürekteki yerinden oynatmamaktır.

Sevdim. Çünkü; bir tek ona sarılınca yuva gibi kokuyordu içim.

Papatya kalpli sevgilim, kalbini kelebekler öpsün.

Sen varsan hayatımda, her şey tamam.

Git diyorsun da, olmuyor işte git demekle. Ben de sana sev diyorum mesela. Sevebiliyor musun?

Gözlerime bakarken gözlerinin içi gülüyordu, nasıl sevmezdim?

Sen gelsen bana sarılsan, üstüm başım aşk koksa.

Sen benim gökyüzüne gönderdiğim duamın yer yüzündeki cevabısın.

Çünkü her bir zerrem aşık her bir zerrene.

Yemin ederim intiharsın sen seve seve edilen.

Kendimi görebileceğim en güzel ayna bana aşkla bakan gözlerindir.

Evet ağlamaklı oluyorum demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Ve zehir zıkkım sigaram. Gel artık.

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

İyi geceler canım derdin. Gecenin iyiliğinden çok, canın olma düşüncesi yeşerir dururdu içimde.

Rabbim! “Eş” diye yazmadığını “Aşk” diye çıkarma karşımıza.

Sen bile bilemezsin gülüşün ben de kaç bahar eder.

Gözlerinin daldığı yerdeyim.

Belki de konuşuyordur gözlerin. Ama ben gözce bilmiyorum ki. Sessizce biliyorum, usulca biliyorum, masumca biliyorum.

Ötesi yok bu duanın benim ol. Benimle, aklınla, aşkınla bin yaşa.

Canımın içi, sen hangi şiirden kaçıp geldin yüreğimin orta yerine?

Melekler görünmez diyenler aldatıyor sizi, ben seni her gün görüyorum.

Hep aklıma geliyorsun. Bak gördün mü senin de başka gidecek yerin yok. Özdemir Asaf

Konu ne zaman senden açılsa kapatmaya kıyamıyorum.

Ama ben uyuyamadığım geceleri sana helal etmiyorum.

Ben sendeki ümitsizliği değil imkânsızlığı seviyorum, ey yar.

Sımsıkı sarılalım, aramızdan rüzgâr bile geçmesin.

Seni hep seveceğim geçelim bunu.

O kadar güzel gülüyor ki tamam diyorum bu kadar yaşadığım yeter.

Hiçbir hayale sığdıramadım tek gerçeğimsin. Sevdim işte! Ötesi de yok gerisi de! Mevlâna

Büyük aşklar ya sonsuzdur, ya da Onsuz!

Sen mi? Alırım bir ömür.

Azıcık bakayım derken içine düştüm gözlerinin, artık esirim orda.

Sen benim hiç bıkmadan saatlerce seyre daldığım, tövbe tutmayan en tutkulu sevdamsın.

Ve aşk senin tenezzül bile etmediğin gözlerimde kaldı.

Kendime gelemiyorum, sana gelsem olur mu?

Yalansan yalanı severim elimde değil.

Bana yüzünü dönme gece oluyor sanıyorum.

Senin gülüşün ilkbaharda daha renkliydi.

Hep aynı iklimde gül bana, mevsimi boş ver.