Sağlıkçı Sözleri

Belki de hayat bir hemşirenin iğne yaparken acıyacak mı sorusuna verdiği hayır cevabı kadar yalan dolu.

Seninle cerrahi ödüldür bana, sensiz hemşire odası bile sürgün sayılır.

Haykıracak nefesim kalmasa bile; ellerim uzanır 112 acile.

Görünmeyen damarda bile sen varsın.

Aşk, tanısı konulamayan bir hastalık gibi.

Senin elini tutmak için damarımı delik deşik ettirmeye razıyım, yeter ki sen elimi tut, damarlarımda dolaşan hemşireyi bulmaya çalış.

Yok canım ne yorgunluğu. Alt tarafı 24 saattir çalışıyorum. Gelin tabii misafirliğe. Tam ben uyuyacakken gelin ama. Darılırım yoksa. Gelin oturun şöyle.

İyi bir sağlıkçı damarı çabuk bulan değil damarı bulamadığında çabuk bahane bulabilen sağlıkçıdır.

Aşk, formanın üzerine dökülüp çıkmayan inatçı bir rivanol lekesi gibidir bazen.

Sen selfie çekerken biz ekg çekiyorduk zalimin kızı.

Belki bir jetokain değildin ama sende beni hissizleştiriyordun.

Millet sevgililer gününde dans eder, biz burada nöbette serum takıyoruz.

Tansiyon ölçmekten nefret eden sağlıkçılar ile parti kursak %10 barajını kesin geçeriz.

Her ampulün kırılma noktası olduğu gibi bizim de bir kırılma noktamız var.

Beyaz tenli şişman kadın damarı gibisin. Varsın ama ulaşamıyorum.

Hayaller tatilde, hayatlar acilde.

Şimdi öğretmenler bodrum’da birbirinin göğsüne güneş kremi sürerken ben sedyede hastanın göğsüne ekg jeli sürüyorum.

Kontamine olmuş aşkınla, steril kalbimi kirletemem.

Gidene dur demek polise yakışıyorsa, gideni döndürmek hemşireye yakışır.

Serum taksak mı takmasak mı bütün mesele bu.

Hissetmediğin damara da kalbe de giremezsin.

Serum sanki zemzem mübarek her şeye iyi geliyor.

Endikasyonumda sen yazılısın ama kontraendikesin bana yasaksın. Sen heparinsin, ben kanamalı hastaSerumu takarken “serum mu takacaksınız” diye soranlara yok çeyrek takacağım demek geliyor içimden.

Canım sen çok yanlış anlamışsın. Elimiz hafif bizim, karakterimiz değil.

Bemiks’im ol da kalbime dökül sevgili. Ne leken çıksın ne kokun.

Aşkım bize gelsene iskelet sistemini 5 ana dalda inceleriz.

Hız yapmaktan korksaydık şoför olmazdık vakadan korksaydık ATT olmazdık sorumluluktan korksaydık paramedik olmazdık hacı.

Bazı insanların boynundan turnike bağlayıp frontalindeki damardan kan almak istiyorum bunu hak ediyorlar ama neyse sakinim, tamam.

Bir ilaç ol. Mesela propofol gibi, önce acıt canımı sonra unuttur tüm acılarımı.

Hayat nasıl gidiyor? Stabil!

Endikasyonumda sen yazılısın ama kontrandikesin bana yasaksın. Sen heparinsin, ben kanamalı hasta.

Şimdi ben yoğun bakım ünitesinde, bakımsızlıktan tükenen bir hastayım, ya gel yeniden yaşama bağla beni, ya da tut çek fişimi!

Ben artık hayattan taburcu olmak istiyorum.

Eşinizin çalışmasını istemiyorsanız tıbbi sekreterle evlenin. İsteseler de iş bulamıyorlar.

Bugün damara girmeyi öğrendim; elini tutabilmek için.

İntrakete gelen kanın verdiği huzuru veremeyenler var.

Buralarda umutlar kelebeğin ömrü kadar.

Beyni ortaya çıksın diye boynunda turnike yapmak istediğim insanlar var.

Kanser değil, sen güçlüsün. Saçların değil sen güzelsin.

Sevgilim canım bir bakar mısın dediğinde onun yanına tansiyon aletiyle gider oldum.

İyi huylu tümörümsün. Bir zararın yok ama varsın, ağrıtıyorsun, acıtıyorsun.

Florence Nightingale zamanında tabi bakım planı yok, serumum bitti hemşire hanım yok, şiddet yok, bol bol felsefe yapmış kadın.

Belki de aşk; incecik damarlarda yeşil intaket ile mtravenüz yapmaktı. Sancılıydı.