Vurucu Sözler

Bazılarının kahraman sandıkları denyoların kurşundan asker olduklarını görmeleri bayan zaman alıyor.

Ucuz kalplerin talibi çok olur. Biz kıymetli olanını severiz.

Şarap gibi kadın olsan kaç yazar, yanındaki adam turşu olduktan sonra.

Aramızdaki o buzdağını şimdi hangi küresel ısınma eritecek, söyler misin sevgilim?

Bazı kızlar gerçekten manken gibi. Hani şu vitrinde duran beyni olmayan!

Yol gidenindir, her gidenin ardından ağlayamam! Maalesef benim yüreğim ahır değil her öküzü oraya bağlayamam.

Arıza lamban yanıyor tatlım, haydi bir sanayiye uğra da gel!

Kimseye değil bu nefretim sadece kendime sevmeseydim olmazdı içimde koca bir dünya şimdi cehennem oldu girme yanarsın rezil olursun karşımda.

Seni unuttum sanma, sadece değerin kadar hatırlıyorum!

Bir ahmağın sizi öpmesine izin verebilirsiniz, ancak bir öpücük yüzünden ahmağa dönüşüyorsanız durum çok vahim demektir.

Klavyedeki boşluk tuşu gibisin, çok yer kaplıyorsun; ama boşsun işte!

Aklında kalmasını bilirim de, sıkılıyorum orada, bomboş!

Beni anlayan anlar, anlamayan gider kumda oynar!

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

Kaybeden ben olmam, kaybeden benden olur!

Değil Eros’un oku; Zeus’un şimşeği girse, sen aşktan anlamazsın!

Yüz verip adam ettiysem, sıfırla çarpar yok ederim.

Canım bile emanetken, kaybedecek neyim olabilir ki?

Arkamdan konuşmaya devam et. Çünkü karşıma çıkacak kadar büyük değilsin.

Playboy olmaya çalışırken kızların playstationı olanlar! Komiksiniz.

Sorunum ağlamayı öğrenmek değil gülmeyi unutmak!

Hani hiç gitmeyecektin, erkek sözü vermiştin. Ne oldu, çükünü mü kestiler?

Yanımda bir kişilik yer var ama o kişilik sende yok.

Sen hala kabullenmedin mi sevap sandığın günahlarını!

Aşk yürek ister, Senlik bir durum yok yani rahat ol!

Seni gözümde bu kadar büyütmeme aptallık diyorsan, bu senin karakterinin küçüklüğü, benim hayal dünyamın büyüklüğüdür.

Oralarda benden yok bir düşünsen anlarsın. Buralarda senden çok var görsen şaşarsın.

Adını şifrem yapsam, yetersiz karakter diyecek hala konuşuyor.

Zamanın canımızı acıtacağını küçükken fark etmiş olmalıyız. Yoksa kolumuzu ısırarak saat yapmamızı ne ile açıklayabiliriz?

Parçaları kaybolmuş puzzle gibisiniz. Kiminizin aklı kiminizin ruhu kiminizin kalbi yok.

Bana kalbimdesin deme; Bilirsin ki kalabalık yerleri sevmem!

Kaza gibiyim, kimin başına geleceğim belli olmaz.

Bana kullandığın o ağır laflar dönüp dolaşıp sana KDV olarak geri dönecek sen bunların hesabını yaparken ben sana gülüp geçeceğim.

Oluruna bıraktım her şeyi paşam. Bak sensizde devam ediyor yaşam.

Öyle insanlar tanıdım ki şu hayatta, hevesim değil, sevesim kaçtı.

Ne oldu o kadar trip atıp tuttun, bak yine son noktayı ben koydum.

Altın gibi ‘Kalbin’ olsa Neye yarar. Ayarın düşük olduktan sonra!

Gitmeyi tercih edenlerin ardından, el sallayın ki; artık sadece bir ‘el’ olduklarını daha iyi görsünler.

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

Erkeklerin hepsi öküz değil, sen ahırın kapısında dolaşıyorsun güzelim.

Oyun oynamaksa asıl maksadın kusura bakma yanlış parktasın.

Uğruna ölmedim. Uğruna ölünecek sandığım biri için yaşadım hep!

Otobüsün bile peşinden koşmadım. Sen kimsin?

Tuvalet kağıdına kalp deseni ekleyen markayı buradan selamlıyorum. Aşkın nasıl bir şey olduğu ancak bu kadar net anlatılabilirdi.

Yemin ederim senden başkasını sevmem demişti. Neyse arkadaşlar. Sıradaki “yemin” tükürüp de yalayanlara gelsin.

Varlığı yetersiz olanın, yokluğu kayıp değildir!