Damar Sözler

Eğer aşk yalansa acısı neden bu kadar gerçek.

Gitme zamanı gelmişse dur demenin zaman geçmişse dön demenin aşk bitmişse yeniden demenin hiç bir anlamı yoktur.

Sorun ne olursa olsun kalbinize her şey yolunda demelisiniz. Çünkü kalbiniz hassastır ve sözlerinize çabuk kanar.

Aslında söylediklerimden çok sakladıklarımda gizliyim. En iyisi anlamak için konuştuklarımdan çok sustuklarıma kulak verin.

Farklıyız güzelim birbirimizden apayrı dünyanın insanlarıyız tek suçu sevip de yaşamak olan bir anlık hevesin kurbanlarıyız.

Oksijeni bilmem ama kokun şart.

Ne bileyim be sevgili. Öyle güzel baktın ki gözlerime. Sevmek değil ölmek geldi içimden.

Şimdi vur kendini. Unutulmuş bir şiirin son dizelerinde sonra yarım kalan bir şarkı ısmarla kendine. Bu kentte böyle ölünür.

Saç diplerimden tırnak uçlarıma kadar kırgınım sana.

Ağaçtan meyve bekliyorsan dalını insandan sevgi bekliyorsan güvenini kırma.

Her gün aklımdan geçiyorsun insan bi selam verir.

Özlemek denmez buna bunun adı yangın.

Hayallerim yok benim. Hayırlısı olsun dediğim gün hepsinden vazgeçtim. Tıp ne kadar ilerlerse ilerlesin ar damarındaki çatlağı tedavi edemez.

Ne kazandığını bilmiyorum ama umarım beni kaybettiğine değmiştir.

Ve şükür. Tefekküre duran derviş gibi narin. Sızı ince yara derin.

Bazen doğru olanı yapmak için en çok istediklerimizden vazgeçmememiz gerekir. Hayallerimizden bile.

Aşkın hikâyesini durmaksızın feryat eden bülbüle değil. Sessiz sedasız can veren pervanelere sor.

Kahrolsun yan yana olmadığımız her yer.

Öyle sessizce öldüm ki defalarca hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum.

Sen benim en güzel hislerimsin.

Gönül yorgun düştüğünde yürek dilsiz kalır.

Beni kaybetmeyi başaranı asla kazanmak için uğraşmam.

Ey sevgili heyben acıyla dolar da nefes alamazsan gel. Huzur bulacağın kıyılarım senindir. Umutların solar kurur da su bulamazsan beraber sulayalım gözyaşlarım senindir. Kanadın kırılır da maviye uçamazsan ne güne duruyor al kanatlarım senindir. Çaresiz çilelere bir umut bulamazsan kendime ettiğim dualarım senindir. Mevlâna

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Gözlerin çocukluğuna inmek gibiydi. Belki de o yüzden inandım her masalına.

Ben düşüncelerimi diğer insanların fikrini değiştirecek diye paylaşmam. Ben düşüncelerimi benim gibi düşünen insanlarla yalnız olmadıklarını bilmeleri için paylaşırım.

Güzel bir gülü güzel bir geceyi güzel bir dostu herkes ister. Önemli olan gülü dikeniyle geceyi gizemiyle dostu tüm derdiyle sevebilmektir.

Vedalar gözleriyle sevenler içindir. Çünkü gönülden sevenler ayrılmaz.

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Gelse affetmem diyorsun ama adını duyunca gözlerin doluyor be oğlum.

Her sabah uyanıp ilk seni seviyorum.

Zaman seni bana verecekse mesafelere razıyım.

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

İlk görüşte mi yoksa ilk gülüşte mi?

Bazen en uzun yolculuk iki insan arasındaki mesafedir.

Dil susarsa bi çare lakin yürek susarsa ne çare.

Aklıma yuva yapıyor gülüşlerin.

Gece en karanlık ve ebedi göründüğü zaman gün ışığı en yakındır. Her gecenin bir sabahı vardır.

Gönül almayı bilmeyene ömür emanet edilmez…

İnsan geride bıraktıklarını özler elinin altındakilerden sıkılır ulaşamadıklarına tutulur ve ulaşılmaz olan hep aşk olur!

Gerçek şu ki hayallerimizdeki insanların hayallerindeki insanlar değiliz.

Beni yokluğunla savaştırma. Kaybederim.

Mevla’m görelim neyler. Neylerse güzel eyler.

Seni seviyorum diyen sözlere değil senin için ağlayan gözlere inanın.

Öyle olmuyor be çocuk. Ben de çok geç öğrendim. Kimi seveceğini seçemiyor insan.

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Gidene üzülme sevse gitmezdi. Gelene sevinme o da başkasından geldi.

Kırk bin kere kırsam da hüznümün aynasını. Kader karşıma koyar hep bıkmadan aynısını.

Sen benim en doğru yanlışım. Tövbesi olmayan günahımsın. Uzak duramadığım yasaklım en açık ettiğim saklımsın. Sen başımdan giden aklım severek çektiğim ahımsın.

Kötü günde katkısı olmayanın iyi günde hissesi yoktur.

Ruh her zaman kendini nasıl iyileştireceğini bilir. Esas zorluk zihni susturmaktır.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil insanların sahteliği.

Tanıdığımıza pişman olduklarımız çoğaldıkça yeni tanışacaklarımızdan korkar olduk!

İnsanın en büyük hatalarından biri de doğru zamanda yanlış kişilerle doldurmaktır. Charles Bukowski

Mevzu derin sana aşığım.

Aslında insanlar seni hayal kırıklığına uğratmıyor. Sadece sen yanlış insanlar üzerine hayal kuruyorsun. Montaigne

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

Yeri gelir sevdiğin kişinin yaşadığını bile bilmek sana yeterlidir.

Sevmek zahmetli iş bu zahmete katlanamayan yaşadım desin ama sevdim demesin.

Görmeden seni isteyen gönlüm görünce nasıl dayansın.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı.

Geçen gün arkadaşlar meyhaneye gitti. Gamsız almadılar.

Hâlbuki ben onun düşmekten korktuğu uçurumun dibindeyim.

“Şurama batan” diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Manzarası sen ol gözlerimin, her baktığımda yeni mutluluklar göreyim.

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

Ey yar! Seninle ölmeye geldim. Ateşsen yanmaya yağmursan ıslanmaya soğuksan donmaya geldim.

Ağladım ama belli etmedim haykırdım ama isyan etmedim çaresizdim ama asla pes etmedim sensizdim senden de gitmedim.

Elimdeki resmin yerine kendin olsaydın. Olsaydın da benim yine derdim olsaydın.

Boynu bükük duruyorsam eğer içimden öyle geldiği için değil yüreğimden gidenler olduğu içindir.

Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm. Özdemir Asaf

Sevdiklerimiz üzülmesin diye içiniz kan ağlarken bile tebessüm edebilecek kadar güçlü olur seven insan.

İkimizi bir kefene saralar bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Bu ayrılık adil değil kokun ben de, aklım sende kalıyor.

Sonra geldin güldün papatya tarlası oldu çorak topraklar.

Zihinleri kapalı olanların en büyük problemi ağızlarının daima açık olmasıdır.

Cesaret illa kükremek değildir. Bazen gün biterken usulca yarın yeniden deneyeceğim demektir.

Samimiyetin belirtisi gözler dürüstlüğün ifadesi tutulan sözlerdir!

Sizi hayallerinden vazgeçecek kadar seven bir kalp bulduysanız Allah’tan yeni bir ömür isteyin. Çünkü bir ömür yetmez onu sevmeye.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen ben şimdi aşk karınla sana ne şiirler yazarım.

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden kimine göre kendinden.

İnsanların seni en çok sevdiği zaman onların işine en çok yaradığın zamandır.

Yalnızlık yazarsın da düzelten olmaz. İşte o zaman yalnızsındır.

Şairler şiirler yazıyor, ressamlar resimler yapıyor ve biz ozanlar türküler söylüyoruz. Peki, bütün bunları niçin yapıyoruz? Dünya alışkanlıktan değil de, sevgi ve mutluluktan dönsün diye.

Şu geniş dünyaya sığmayan gönül, bir odaya kapandı kaldı.

Sevdanı bulutların üzerine yazmışsın. Yağmur olarak dökülüyor gözlerimden.

Boğazımda kalan mutluluğu sırtıma vura vura çıkardılar.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Seni içimde yaşatmak için neleri öldürdüm bir bilsen.

Size sıradan biriymiş gibi davranan hiç kimseyi sevmeyin. Oscar Wilde

Üşüdüğümüzde camı kapatmak kadar kolay olsaydı keşke sevilmediğimizi anladığımızda o kişiye yüreğimizi kapatmak.

Canımın içi sen hangi şiirden kaçıp geldin yüreğimin orta yerine?

Dalında son bir yaprak olmaktır yaşamak ve asi rüzgâra direnmektir. Fırtına koparken bile ağız dolusu gülebilmektir her şeye inat.

Sen kokuyor yokluğunda içtiğim sigaralar.

Misafirin çocuğu gibiydin. Geldin dağıttın ve gittin.

Sen benim hiç bıkmadan saatlerce seyre daldığım tövbe tutmayan en tutkulu sevdamsın.

Yetimhanede yaşayan küçük bedenlerin ranzalarına yazdıkları anne kelimesi kadar masum olmalı aşk.

Ne iş yaparsın sen dedi. Hamalım dedim. Nasıl yani dedi. Elimden tutmasını bilenin yüreğini taşırım dedim.

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur.

Çok pahalısın ulan mutluluk.

İnsanlar kırmızı güllerin peşinden koşarken altında ezdikleri papatyaların farkına bile varmazlar.

Dön bak arkana yeğen gitmez dediğin kaç kişi yanında.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Bu kentin en tenha yeri kalbimdir şimdi.

Çıkartın sigaraları, bu gece hayal kuracağız.

Tek ihtiyacım birazcık sen.

Aşkın her halini gördüm artık ne hali varsa görsün.

Sonra bir sigara yakıyorsun. Gökyüzünü seyrediyorsun. Bakıyorsun hala her şey yerli yerinde, sen sadece kendini ziyan etmişsin.

Halden ala halsizliğim sözden ala sessizliğim. Ben seninle olduktan sonra umurumda değil kimsesizliğim.

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

Ey gönlüm bilmez misin gözler sebepsiz yaşarmaz dudaklar sebepsiz kurumaz gönülde bir dert olmadıkça kimsenin yüzü sararıp solmaz.

El sendedir dil sende diken sende gül sende. Her an imtihandasın ağlasan da gülsen de.

Zor günler dostu düşmanı ayıklamak için var.

Giderken Allaha emanet ol dedi! Güldüm zaten başka kimim var ki?

Çok pahalısın be mutluluk. O kadar param yok.

İncit beni gerçek ile. Ama asla rahatlatma yalan ile.

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

Tutacak el bulamazsak bizde elimizi cebimize koyar yürürüz. Sıkıntı yok.

Düştüğünde yanında olan değil kalkman için el uzatandır. Unutma.

Mesele aklın kabul ettiğini kalbe anlatabilmekteydi. İşte onu beceremiyorum.

Sus be yüreğim bende biliyorum özlediğimi! Sus ki bilmesin özlediğimi!