Damar İnstagram Sözleri

Bu böyledir! Gündüz biriktirir sonra geceye dökeriz içimizi!

İki şey yıkar insanı; dostundan gelen ihanet, düşmanından gelen merhamet!

Düşerken iki şeyi asla unutma: kimin seni ittiğini ve kimin seni tutmadığını. Ayağa tekrar kalkınca lazım olacak.

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

Canı yanmış insanlar tehlikelidir. Nasıl savaşacaklarını öğrenmişlerdir.

Kurulu bir düzenim olsun isterken, meğer ne çok dağılmışım ben!

Vazgeçmek yok güzel insan! Bak Allah var, umut var.

Çok güzel gülen insanlar var; içleri paramparça!

Kaybettiklerimize yakalım, sen benden başla.

Zor günler, dostu düşmanı ayıklamak için var.

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

Ne kadar gülersen gül, mutsuzsan annen gözlerinden anlar.

Sakın ümidini kesenlerden olma.

Şurama batan, diyor şair… Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Akşam olunca sadece havalar kararmıyor.

Kalemimin kurşunu bitmiş, öldüremiyorum seni.

Ve sonra anlıyorsun. Hiç kimsenin hiçbir şeye değmediğini.

Varsın olmasın hayatta her istediğimiz, biz olana “Elhamdülillah”, olmayana da “Eyvallah” demesini biliriz.

Olursa olur, olmazsa bir sigara daha yakarız.

Sustuğum yerde sen varsın. Konuştuğum yerde özlemin.

Kalp durduğu zaman değil, unutulduğu zaman ölür.

Yıkılan sadece hayallerim, kişiliğim ve karakterim değil.

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık. Kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur!

Unutulmak kadar acıdır bazen yaşamak.

Yağmur olsan binlerce damla arasından tutardım seni. Çünkü, Korkarım. Toprak aldığını vermiyor geri.

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

Yarınlar güzel olacak demişlerdi. Daha ne kadar yatıp kalkacağız?

Üzülmem mi sanıyorsun yürek ağlar gözden önce.

Umudun rengi siyah olunca, kör olmamak elde değil.

Yüreğimizde ölen insanların, dilimizde duası olmaz bizim!

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

İçime attıklarım benden daha ağır.

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

Masal kitabı gibisin, okuması güzel ama inanması çok zor.

İçiniz kahpelik, dışınız sahtelik!

Biz o ihtimallerin üstünde çok sigara söndürdük.

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

Oyun bitti perde kapandı gerçek hayata hoş geldin.

İstersem çare, istemezsem bahane bulurum. Sen rahat ol!

Bir kere düşsem, iki kere kalkarım. Herkes rahatına baksın!

Sakat ol, topal ol, sağır ol, duygusuz ol, hissiz ol, lal ol, kör ol… Ama asla “ŞEREFSİZ” olma!

Senin de sevgin yalan, yalan dünya gibi sende yalansın.

Sırt üstü gömülür insanlar, ama sen beni yüzüstü bıraktın.

Ayakta kalmasını bilen insanlar için, kaybetmek büyük bir mesele değildir.

Düşene tekme atmak bize yakışmaz. Kalkınca hesaplaşırız.