Üzüntülü Whatsapp Durumları

En kötüsü, sen ona bakıyorsun, o başkasına!

Bazen küçücük şeyler kocaman değer tutarken kocaman şeyler küçücük değer bile tutmuyor.

Bazen dalıyorum da uzaklara, orda da hiçbir şey yokmuş.

Öldün mü kaldın mı? Diye sorma bana. Sen giderken ölende bendim kalanda.

Şart mı dudaklarımla kal demem, gözlerim çığlık çığlığa gitme diye haykırırken.

Sızlıyor be doktor aşk deyince kalbim dost deyince sırtım.

İnsan sevdiğinin değerini küsünce, ayrılınca, ölünce anlıyormuş.

Çalar saat gibiydi hayallerim, ben kurdum onlar çaldı.

Söyleyecek o kadar çok şeyim var ki ama söz verdim susmaya.

Kalp kalbe karşıdır derler. Seninkisi niye benimle karşılaşmıyor.

Şu dünyada gülmemi isteyen bir fotoğrafçıydı oda parasını istedi!

Bazılarının sesini anımsayamazsın ama söylediklerini hep dün gibi hatırlarsın.

Bazen diyorum kendime. Ne çok değer vermişim değersizlere.

Dünyayı seyrederken öğrendiğim bir şey varsa o da insanların göründüğü gibi olmadığıdır.

İnsan en çok da hayallerini gerçekleştiremedikleri için üzülür.

Bazen dünyanın en zor mesleğidir. Kendi duygularına tercüman olmak!

Hayallerimizi çaldılar keyfimizden değil biz yoğun istek üzerine mutsuzuz.

Sen yorulursun onu sevmekten o yorulmaz seni üzmekten.

Biz önceden küçük şeylerle mutlu olan insanlardık sonra aklımıza sevda diye bir şey soktular toparlanamadık gitti.

Aşkı heves etme onunda tadı kalmadı!

Yaşanmamış mutluluklarımın hevesini kırdın. Bana kötüden kötü günler bıraktın!

Belki de ihtiyacımız olan tek şey; değer verince değişmeyen insanlar.

Bazı insanlar gördüm çok kötü. Ama hiç kimse senin gibi profesyonel değildi.

Geçmişin şikayetçisiyim evet çünkü hep yalnızdım, gelecekten umutsuzum, çünkü sen yoksun!

Yar olmanı dilerken yara oldun yüreğime.

Bunlar da geçecek şüphesiz. Seni unutmama kaç yüzyıl kaldı ki.

İnsanlar gerçek yüzlerini, sizden istediklerini alamadıklarında gösterirler.

Üzülme gitti diye. Bu zamanın modası böyle. Üç beş gün sever sonra bezer.

Sihirbaz değiliz belki ama çok şey kaybettik!

Hayatımın içinden aşk kavramını kökten çıkar, mükemmele yakın bir hayatım var.

Zaten yorgunum beni daha fazla yoran hiçbir şeye tahammülüm yok!

Sevgiyi çabuk kaybediyoruz pişmanlığı uzun sürüyor.

Ey rüzgâr! Sert esme! Özlediklerimin kokusu geliyor yüreğime, gözlerim doluyor.

Öyle olur ki; bazılarının gelişi bazılarının gidişi mutlu eder bizi.

Özel günümü hatırlamayandan özel kişi olamaz.

Nedense seveni sevmezler, sevmeyeni başlarına taç ederler!

Keşkelerle yaşadık hep, keşke hiç böyle olmasaydı.

Bazen, peki dersin. İnandığın için değil, yorulduğun için.

Mutsuz olduğun zamanlarda, mutlu olduğun zamanları hatırlamak kadar mutsuz bir durum yok.

Biz de birer sosyal çocuklar olabilirdik ama hayatla erken tanıştık üstümüze kaldı.

Oyalan gönlüm, sahte dünyada çocuklar gibi oyalan. Belki bu gerçektir diye yaklaştığın her insan koskoca bir yalan.

Aslında insanı üzen şey yaşanması mümkünken yaşanılamayan şeylerdir.

Hayatı çok hafife aldık meğer ne ağırmış.

Acı çekmek yalnızca arzuların bertaraf edilmesiyle sona erdirilebilir.

Sen gittiğinden beri soğuk buralar bir tanem.