Üzüntü Mesajları

Bazen çoban olup koyun güderim kafam bozulur esrar çekerim.

Benim sevdiklerim beni hiç sevmemişler çok üzgünüm.

Bizim nikâhımız mahşere kaldı, seven kalbim seni hiç unutmayacak.

Ben sensiz cennette yaşamaktansa seninle cehennemde yanmak isterim.

Bir damla hüzündür kalbimden gözlerime yansıyan.

Nelere değiştim hayalini, bilseydin kalırdın sonsuza kadar!

Gülen gözlerim sanma ki bahtiyar, attığım kahkahalarda binlerce gözyaşı var.

Sahip olduğum ama hep başkasınınmış gibi hissettiğim kalp sancımdın sen.

Hangi mevsimin rüzgârıdır aşk? Ne yana dönsem yüzüme hüzün eser.

Gözüm gözüne değmeden yazdığım şiirlerim melal. Varsın değmesin razıyım ey yâr böylesi daha helal!

Şu an kalbim sıcaksa, fazla uzaklaşmış olamazsın.

Bugün senin için bir kurban kestim hala akıyor ve acıyor bileklerim.

Kaybetmekten korkma. Bir şeyleri kazanmak için bazı şeyleri kaybetmelisin. Ve unutma; Kaybettiğinde değil, vazgeçtiğinde yenilirsin

Ben sadece yoldum. Ama sen beni hep kaybettin!

Hiç kimse bilmez kimsenin hikayesini. Acı tek kişilik bir sofradır.

Bazen üzüntüler, gözyaşlarının uzanamayacağı kadar derindedirler.

Kırılmış bir kalbin hesabı, bu dünyaya ağır gelir.

Şart mı dudaklarımla kal demem, gözlerim çığlık çığlığa gitme diye haykırırken!

Ruhunu kaybetmiş bir insanda yaşamın anlamını aramak ne saçma. Belki de yerin üstündeki cesetler, altındakilerden daha fazla.

Dilim kal demeyi bilirdi, sende kalabilecek yüreği görebilseydi!

Hüzün adres değiştirir zamanla, benden geçer, sana göçer sevdiğim.

Sensiz yaşamak yanmaktan da beter be gülüm.

Benim acıya verecek bir şeyim kalmadı, mutluluktan alacağım var benim.

Biz de unutmuş gibi yaparız. Hiç kırılmamış, hiç ağlamamış gibi.

Seninle başladığına inandığım bir hayatı, sen olmadan nasıl yaşarım.

Sevdiğini kaybeden insanın, gülümsemesinde bile bir hüzün vardır.

Kimse bilemez be canım. Bir yara bir ömrü nasıl kanatır.

Sözlerim kadar hayatımda dramatik bu dünyada sensiz yaşanan zamanlarda nefretim vuruyor yazılarıma

Bu dünyaya sevmek sevilmek ve ekmek için geldik ekmeği bulduk ama sevmek sevilmek bizi ekmeğimizden etti.

Bil ki; insanın değerini, varlığı değil yokluğu gösterir. Unutma; yokluğu bir şey değiştirmeyenin, varlığı gereksizdir.

Sebep sensin bütün günahlarıma sevdikçe sayende günahkâr oldum!

Bir şiir yaz bana içinde alabildiğince mutluluk olsun ayın gölgesinde unutulan sevgi tohumlarıyla yeşere dursun veya bir şarkı söyle özlemimdeki sevgiliyi anlatsın yağan yağmurlarla ıslanan bedenimi parlayan gözleriyle kurulasın.

Şarkılar yalan söylüyor, ağlatan hiç bir şey güzel değildir.

Deniz ya kudurmalı ya durulmalı, hançer ya sonuna kadar saplanmalı ya kınında durmalı.

En son ölen umuttur, umudunu kaybetme ve hep gül, üzülmeler senden uzak olsun, yüzünde hep gülücükler olsun.

Sen beni kandırmadın, ben sana inanmayı seçtim. Hepsi bu.

Gidişini ayık bir şekilde izledim, gelişini sarhoş bir şekilde bekledim.

Fırtınanın şiddeti ne olursa olsun martı sevdiği denizden asla vazgeçmez.

Sen gidiyordun ben kalıyordum. Ve birden bir yağmur başladı. Her şeyin susması için.

Çoğu zaman sen kör olursun sevginden, O ise nankör!

Ansızın geldin içimi titrettin sen beni sevmedin git dedin gittim!

Seni aklıma getirecek birçok şarkı varken, yanıma getirecek hiçbir şey yok.

Ne zaman ümitle hayata göz kırpsam, çiçekler açsam, kapıma dayanır sonbahar. Pare pare buruktur hep sevinçlerim!

Şimdi yüreğim mi sana hesap sorsun, yoksa dökülen gözyaşlarım mı?

Yerlisi değilim ben bu acının. Şartlar öyle gerektirince sonradan yerleştim.

Eğer farklıysan, yalnızlığa mahkûm oluyorsun!

Hadi yalnızlığını idam et bakalım, son arzusunu yerine getirebilecek misin?

Hayat yalnızlıksa ve sen yoksan neden yaşayayım ki.

Mutluluk mu? Evet, adını duymuştum!

Gözleri uzaklara dalan birinin, yakınlarda olmayan bir hikâyesi vardır.

Yine başroldeyim ve yine maalesef üzgünü ben oynuyorum.

Güvenme bana! Yüzüne güler, arkandan ağlarım.

İnsanların umudunu kırma belki de tek sahip olduğu şey odur.

Bir kar tanesi kadar beyaz ol ama onun kadar soğuk olma bir tanem.

Kalemimi kırsalar seni sevdiğimi kanımla yazarım.

Serçe kadar yüreğimin, gökyüzü kadar sancısı var bu gece.

Uzaklaşmak iyidir. Birinden, bir şeyden… Uzaklaşmak bazen, yakınlaşmaktan da iyi gelir.

Üzülme ey yar sana gülmek yakışır. Sen üzülür ağlarsan en çok bana koyar. Dökme o yaşlarını, kaldır kafanı ve bak umuda doğru.

Peki, başka bir ekleyeceğin var mı bay ‘hüzün’? Az sonra yatacağım ben.

Yüzün değil, hüzün görünür bazen aynada. Çeki düzen veremezsin.

Hayat, bazı şeyleri kafana vura vura, bazı şeyleri de kalbini kıra kıra öğretir.

Hatırlamaktan korktuğum tüm anılarımı çöpe attım var mı daha iyisi.

Bugün senin için bir şey yapmıyorsam, dün elimden geleni yaptığım içindir.

İhtiyacım olan neydi biliyor musun? Bir papatya yaprağı daha!

Her yatak tuzludur biraz, ya terin tadını tatmıştır ya da gözyaşlarının.

Değer taşıyan tek hikâye vardır, oda bedelini sizin ödediğinizdir.

Bu kez anladım hüzünlerden bozma mutluluklar yaşıyorum.