Siyah Sözler

Sessizsin yağmur gibi. Korkuyorsun kırılmaktan.

Kim bilir şimdi sen nerelerde. Kiminle yıldızlar sayıyorsun. Ben ayın karanlık yüzünde güneşimi bekliyorum…

Zaten incecik bir ip üstünde yürüyordum. Zaten çok yüksekti. Beni sen itmedin.

Gecenin en sevdiğim yanı kendi sessizliğini duyman en kötü yanı yine sabah olacak.

Siyahtan daha koyu bir renk olsun isterdim. Siyahlar yetmiyor artık.

Her yanım yarım yarım kalbim yine darmadağın.

Harflerden korkarsınız. Renklerden korkarsınız. Aşk’tan korkarsınız. İnanmaktan korkar inanmamaktan daha çok korkarsınız.

Sana bağlanınca düşmem sandım…

Benim aşktan anladığım taşla camı kırmaya çalışmak değil camla taşı kırmaya çalışmak.

Neden uzamaz neden tutamaz. Neden sarılmaz bana kolların.

Biliyorum her gecenin umududur yıldızlar bir kalp sarılınca dağılır karanlıklar.

Hiç kimse hiçbir renk hiçbir koku hiçbir yer hiçbir şey hiçbir zaman seni geri getirmeyecek.

Her yerde kar var kalbim senin bu gece.

Başla hadi! Sar karanlığına beni al en derinine hadi! Sar bir kere sar bir kere.

Belki aynı şarkının sesini açıyor aynı şarkıyı susuyoruzdur. Kim bilir.

Yalnızlık senden daha çok seviyor beni. Karanlık senden daha sıkı sarılıyor bana.

Sen sakın unutma beni. Unutursan solar gökkuşağının rengi.

Yeni bir yazı yazmayı istiyorum yeni bir hikâye. Ve tüm bunlar olurken bunlara bir renk bulmam gerekiyor. Ve ben yine siyah kalıyorum.

Kalbin senin yollar senin bensiz mi büyüyorsun?

Sussun diye beyaz onu kaybettim.

Karanlıkta göremeyenler bizim aramızda yollarını kaybedecektir. Bu yüzden bizler kendi aydınlığımızla siyah olarak devam edelim.

Simsiyahların içinden sana kar beyaz geldim. Şimdi beni biraz sever misin?

Ağlama gidenlerin ardından o giderse ben varım…

Güneş uyuyunca ve yerine gece uyanınca ay. Rüzgârlar oynatınca yaprakları onun sesi duyulur. Uzaklardan.

Hayatın en hüzünlü anı mevsimine kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın andır.

Yalnızlıkla büyüyorsun beni hâla öldürüyorsun.

Ne yapmam gerek bilmiyorum. Bir susuyor bir özlüyorum. Sadece geçsin istiyorum. Bana ne oluyor? İnanın bende bilmiyorum.

Ve o siyah saçlarını kes yavaş yavaş. Giderken terk ederken savur yüzüne yalnızlığının.

Her gece daha da eksiliyoruz daha da tükenip daha da ölüyoruz. Bunu özellikle karanlık çöktüğünde yapıyor yalnızlık.