Sert Sözler

Hani derler ya ‘Özün neyse sözün de o olsun’ diye. Ben de diyorum ki; özü olmayanın söyleyecek sözü de olmasın!

Her iltifata itibar etme! Kurban kesilmeden önce boynu okşanır.

Bel altında kalsaydı aklımız, ayaklar altında kalırdı adamlığımız.

Herkesin kalbimde bir yeri var. Kiminin altı çizili, kiminin üstü!

Öyle kendi kendine yanarsın! Bizim kimselere şekil koyduğumuz yok. Ama şeklimiz birilerine koyuyorsa sıkıntı yok!

Boş versene! Aşk mı kaldı artık? Herkes gördüğünü sever olmuş. Ne olduğuna değil ne verdiğine bakar olmuş.

Sen! Anca benim falanıma filan olursun. Unutma! Kafamı çevirdiğim an yalan olursun.

Gidenin arkasından nokta koyun ki gelecek olanın ismi büyük harfle başlasın.

Hiçbir savaşta kazanan bir devlet olmadı, biri insanını kaybetti, diğeri insanlığını!

Ben hiç kimseyi öyle yarı yolda filan bırakmam. Aldığım yere geri iade ederim!

Hayal kırıklığım olup ayağıma batacaksan, bi çekil şöyle kenara!

Bizim aklımızın bile almadıklarını, başkalarının midesi nasıl alıyor anlamadım.

Hayatta üç çeşit insandan kork; dağdan inme, dinden dönme, sonradan görme.

Şeytan’ın en büyük dostu, ağzı gevşek, yüreği yavşak olan insandır.

Her haltı yiyip, evleneceği kızın el değmemiş gonca gül olmasını isteyen erkekler, siz hiç b*ka kelebek, çiçeğe sinek konduğunu gördünüz mü?

Menfaat çevresinde dost edinen, çile yolunda yalnız kalır.

Bütün erkeklere odun diyen kızlar! Her sabah o kadar makyajı ormana gitmek için mi yapar?

Kalbimi park yerimi sandın, çık dışarıda oyna!

Bir kez ayrıldıktan sonra tekrar barışmak fayda etmez. Ya g*tü kalkmıştır, ya da sevgisi azalmıştır.

Kanı bozuksa, bahaneyi sütte aramanın âlemi yok ki.

Bazı insanları toplasan da çıkarsan da fark etmez çünkü karakterleri hep ‘Sıfırdır’.

Giden gitmiştir, gittiği gün bitmiştir! Ben gideni değil, giden beni kaybetmiştir.

Bazı aileler çocukları doğduğunda kulağına isim yerine birkaç kez ‘adam ol’ diye fısıldasaydı, biz de büyümüş hallerini isimleriyle anabilirdik.

Hak edene masadan öyle bir kalkıp gideceksin ki; kendisini garsona bahşiş olarak bırakılan bozuk para gibi hissedecek.

Nokta koyduysan bir kere, çevirmeyeceksin onu virgüle. Ne soru kalmalı ne de tek bir soru işareti geriye!

Kimileri toprak kadar kıymetli, kimileri bir ot kadar değersiz… Herkes bir şekilde yaşıyor işte. Kimileri şerefli, kimileri şerefsiz…

Turşu kurar gibi, hayal kurmayın her hıyarla!

Bir zamanlar ardından bakar ağlardım, şimdi dönüp arkama bile bakmam. Bir zamanlar uğruna dünyaları yakardım, şimdi şerefsizim bir kibrit bile çakmam.

Rabbim bizden uzak tutsun, demir paradan daha bozuk insanları.

Bu saatten sonra ben başkasını düşünerek yazarım, sen de üstüne alınarak okursun!

Haklısın güzelim; bizden adam olmaz, aşkı hala kalpte arıyoruz.

Herkes kendine yakışanı yapmalıydı, bu yüzden sen de defolup gittin!

Hayatta iki şeye dikkat edin; yolda yürürken kavşaklara bir de yüzünüze gülen yavşaklara!

Dostum ya da düşmanım olacaksan, ilk önce şerefli olacaksın!

Güvenme karaktersizin vefasına. Bugün över, yarın söver!

Kimi insan girdiğinde odayı aydınlatır, kimi de çıktığında.

Sana sağır olana, sen dilsiz olacaksın.

Yeni bulduğun arkadaşları kaleme, eskileri silgiye vurma. Kalemin ucu kalbine batarsa, silginin yumuşak şefkatine muhtaç olursun.

Şerefin kadar konuş desem, sonsuza dek susacak insanlar tanıyorum!

“İnsanlık” yazın. Boşluk Bırakmayın. Hiçbir yere göndermeyin. Bırakın sizde kalsın.

Gidişine illa bir isim konulacaksa; “Mal kaybı” diyelim.

Hamurunu bildiğim insanların şekilleriyle ilgilenmiyorum!

Baktın hayatın tadını çıkaramıyorsun, tadını kaçıranı hayatından çıkar.

Kafam dağınık olabilir ama kimi nereye koyduğumu asla unutmam!

Gidişini umursamadığım gibi, gelişini de beklemediğim insanlar var!

Çok dostum var benim, yeter ki işleri düşsün.

Hani senin varlığın ‘fifi’ yokluğun da ‘tın’ ya; benim varlığım ‘olay’ yokluğum çok kötü ‘koyar’.

Kız çocuğu okur mu? diyen adam! Karını hastaneye götürünce bayan doktor baksın demeyi biliyorsun.

Bazen hayata sağlam bir temizlik gerekir. İçini tüketen aşklara, hırpalanmış dostluklara, yanlış insanlara yol vermek gerekir.

Sen çare arıyorken o bahane arıyorsa, aranacak bir şey kalmamıştır; bırak gitsin!

Sigarayı kül tablasına bırakır gibi bırakırım seni.

Yeni bir sayfa açtım, içinde sen yoksun. Kalbim barınak değil ki içinde köpekler olsun!

Ulaşamadığın kadına kaşar demeyeceksin paşam! Biraz delikanlı olup; bu beni aşar diyeceksin! O kadar.

Rakıyı gören suyu, kadını gören yatağı düşünür olmuş. Oysa ne içmesini bilen var ne de sevmesini.

Bu dünyada gülmek istiyorsan ya kaderin güzel olacak ya da kafan…

Hadi kaldır kadehi! Varsa şerefine, yoksa gidişine içelim.

Gidene dur demekte neymiş? Asfalt bile dökeriz, maksat rahat yol alsın.

Baba parası yiyerek kendini adam zanneden ile sırtındaki yük ile kendini beygir zanneden eşek arasında hiçbir fark yoktur.

Keşke hep çocuk kalsaydım diye üzülme sevgilim. Çoğu zaman gözümde yeterince küçüksün zaten.

Unut beni demişsin hiç düşündün mü sevgilim sen hatırlanmaya değer misin?

İnsan herkesi almamalı hayatına; özeli olmayanın, özlemi olmaz!

İki yüzlü insan pazar tezgâhı gibidir? Öne iyilerini koyar, arkası hep çürüktür!

Erkek özlediğini söylemez! Oturur bir sigara daha yakar.

Mazin kirlenmişse lekesi çoksa, güzelliğin neye yarar şerefin yoksa!

Yokluğumla iyi geçin, çünkü varlığım bir daha olmayacak!

Aşk için edilen yeminler yüzünden sığılmayacak cehenneme!