Sensizlik Sözleri

Ben seni çok sevdim. Belki zordur anlaması, sessizliğimden.

Ne doğan güneşten beklentim ne batan güneşten korkum var. Tek beklediğim sen, tek korktuğum sensizlik.

Bir deniz düşün; susuz. Bir insan düşün; mutsuz. Bir gece düşün; uykusuz. Bir bahar düşün; çiçeksiz. Bir de beni düşün; sensiz.

Sen 100 yaşını göreceksen, ben 100-1 gün yaşamak istiyorum; sensiz yaşamak zorunda kalmayayım diye. A. A. Milne

Bugün günlerden ne olduğunun bir anlamı yok, gün sensiz olunca.

Uzayı giden gecelerde yalnız kaldığım günlerde dinlediğim her müzikte seni düşündün ağladım her seferinde seviyorum seni sensizlik öldürdü beni.

Sensizlik çöktü yine sol yanıma. Ne solum dayanıyor ne de soluğum dayanıyor.

Zamansız bir gidiş bu içimde sana beslediğim sevgi şimdi öksüz kaldı, seni düşünüp yanarım geceleri, sensiz bir ben kaldı odamda ağlarım geceleri.

Yediremem sensizliği kendime, yediremem çaresizliği yüreğime, sensizlik bana zulüm gelir, sen olmazsan ölüm nefesten önce gelir sevdiğim.

Sadece sen bende kal. Sensizlik bana ağır yük. Taşıyamıyorum.

Ben senli hayaller kurmadım ki, sensiz yıkılsınlar!

Şair der ki; sevdiğini düşünen hep yanar. Mevlâna cevap verir; sevdiğini düşünmen ne işe yarar.

Bir kâğıda sensizlik yazdım. Yine de çok hoşuma gidiyor. Çünkü sensizlik kelimesi bile sen ile başlıyor. Cemal Süreyya

Sensiz yaşamanın ölümden ne farkı var anlayamadım… Seninle sevinçlerim gözlerimdeyken, şimdi sensizlik içimde bir dağ gibi büyüyor. Kalbime söz geçirmek istesem gözyaşlarım susmuyor. Gözyaşlarımı dindirsem kalbim sızlıyor. Sensizlik çaresizlik bil istedim.

Yalnızlık hep güzeldir. Ama şu sensizlik yok mu, gel canımı al diyor.

Sensiz geçen zaman bana zehir oldu, senin yokluğun benim sonum oldu. Güneş doğmaz, günler geçmez oldu, anladım ki bu yaşam sensiz geçmez oldu ay yüzlüm.

Kolay diyorsun, gel bir de sen yaşa sensizliğimi. Attila İlhan

Sensizlik seni anlattı en çok, vazgeçmeler vazgeçmekten vazgeçti. Söyle saçlarında öldüğüm. Bir geri gidiş kaç günde gelirdi?

Gecenin yaşanmamış anıları olacağım belki de bundan sonra, sadece geceleri yaşayacağım sensiz bir hayatta, aslında yaşamak değil bu yine seni düşünce her anımda.

Bir gün hayatın güzelliklerinden bıkıp da sessiz bir köşede ölmek istersen eğer bana gel gel ki sana sensiz yaşamanın ölümden beter olduğunu göstereyim.

İçim parçalanana kadar düşünüyorum seni, sesini, mimiklerini, gülüşünü, yüzünü. Biz olmayı özlüyorum, gel yalvarırım.

Ben şimdi sensizliğin provalarındayım, Bittiğinde sen bile ayakta alkışlayacaksın.

Aklıma sen gelince, kalbime bir sessizlik çöküyor. Gözlerim sen’sizlikle doluyor.

Hasretinin gölgesinde kalmış bu şehirde yaşıyormuş gibi yapıyorum sadece.

Boş ver, her şey olacağına varır derler ya, bakalım bizim bu yalnızlığımız nereye kadar varacak!

Kara bulutlar dolaşıyor yine üzerimde etrafımı koyu bir sensizlik kapladı birden of başım dönüyor, kanım yavaşlıyor, dizlerim tutmuyor, dolaşıyor yine üzerimde sensizlik.

Unutma beni sakın bensiz hayatında, anılarım gelecek aklına belki de ağlayacaksın o anda, sözlerim gelecek aklına anılarımla bütünleşecek gözlerinde ağlayacaksın belki hatıraların adına.

Özlemin azı çoğu olmaz, ağırdır işte!

Geleceğim bekle dedi, gitti. Ben bekledim, o gelmedi. Ölüm gibi bir şeydi ama kimse ölmedi.

Nasıl gidiyor bensizlik? Bana sorarsan sensizlik çok güzel, çünkü yokluğun, varlığından daha dürüst.

Üstümde yılların yorgunluğu var aldırmıyorum üstümden hayatın acısı geçmiş fark etmiyorum, sadece kalbim yanıyor adınla her şeyi unutup giden garip bedenim bir seni unutmadı bir sensizliği kaldıramadı bu hayatta.