Efkarlı Sözler

Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak eğer benimle yeniden tanış.

Ey yar! Seninle ölmeye geldim. Ateşsen yanmaya, yağmursan ıslanmaya, soğuksan donmaya geldim.

Sevebiliyorum ama doğru insanı denk getiremiyorum.

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim.

Gönül yorgun düştüğünde, yürek dilsiz kalır.

Parlatıcıyla aydınlanmaz gelecek fön çekince düzelmez hayat ve fondötenle kapanmaz yaralar.

Gülmek her zaman mutlu olmak için değildir. Bazen öyle gülmeler vardır ki; en büyük acıları gizlemek içindir.

Seni içimde yaşatmak için neleri öldürdüm bir bilsen.

Seni sevmeyene asla sabır gösterme! Çünkü sabrının adı yüzsüzlük fedakârlığın adı eziklik sevginin adı kişiliksizlik olur.

Mutsuzluk mutluluktan daha yaygındır. Kabullenmesi zor ama böyledir.

Tespih gibi oldu acılarım çektikçe başa dönüyorum.

Yalnızım. Çünkü herhangi biriyle değil beklediğime değecek kişiyle devam etmeliyim bu yola. Can Yücel

Olmayacak insanlarla kalıbını aşan hayaller kuruyoruz. Ama unutuyoruz. Ağaçtan maşa aptaldan paşa olmaz.

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Yolların uzaklığı fark etmezdi seven yürek için. Bahaneler üretiyorsa gel vazgeç. Değmez üzülmeye yalan bir sevda için.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil, insanların sahteliği.

Yolcu denmez her gidene herkes o yolun taraftarı olmayabilir. Hiçbir sürgün gittiği yolu sevmez mesela.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Sonra geldin güldün papatya tarlası oldu çorak topraklar.

En son utanacağın şey ağlamak olsun.

Seni hala nasıl sevebildiğimi anlayamıyorlar. Uğraşmayın boşuna ben bile bilmiyorum diyorum.

Etrafım çok kalabalık ama hepsi merhabalık.

Her gün biraz daha artan sensizliğe kafa tuttum. Ama mutlu ol seni unutamadığım yerde kendimi unuttum.

Yazdıklarımı okuyabilecek milyonlarca insan varken onları yazarken ne hissettiğimi anlayabilecek bir tek sen varsın. Bırak öyle de kalsın.

Bilemezsin kim dost kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkadan vuran.

Dökmeye niyetim yok içimi zaten zor sığdırdım!

Her erkeğin göz bebeklerine gömülen bir kız vardır içinde olmayan ama efkârlanınca var olan.

Bakma ağır başlı dik kafalı asi sözlü olduğuma. Sol yanımda hep garip bir çocuk ağlar benim.

Bazen gözlerden yaş akmaz kalp ağlar sadece.

Gittin mi büyük gideceksin ayrılık bile gurur duyacak seninle.

İkimizi bir kefene saralar, bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Defolu şehirlerde ihraç fazlası kadınlarsa payına düşen senden önce öpülmüş dudaklarda sana dair cümleler aramayacaksın.

Sahtekâr çıkarken dürüst sandıklarımız acı sözler etmiş arkamızdan ağzını balla kapattıklarımız. Hepsi mız mız… Kötü konuşmuş ardımızdan adını iyi andıklarımız kurtlanmış topladığımız fındıklarımız.

Efkarın demir attığı liman yürektir.

Var bir canımın acısı içime atıp içimden atamadığım.

Gecenin zifirisinde tozpembe hayallere dalmak aşkın en yalın hali olsa gerek.

Bunca vefasızlıktan sonra bazılarının ederi kalmadı artık gönlümde. Kaça deseler hiçe sayarım.

Biliyorum imkânsızdı ama ben mucizelere çok inanmıştım. Yazık.

Yüreğiyle gelmeyen bahanesiyle gelir.

Ben umutlarımı boş kovanlara doldurdum. Acemidir aldığım nişanlar ben her aşkta kendim vurdum.

İnsan iki insanın yüzünü unutmaz; ihtiyaç anında yanında olanı zor zamanda yalnız bırakanı.

Umut; insanın vazgeçemediği illüzyon. Aynı anda en büyük güç ve en büyük zayıflık kaynağınız.

İlk bakışta âşık oldun oldun adamım yoksa ikinci bakışta kimin ne mal olduğunu anlarsın.

Beni benden alan şarkılar yapmışlar ama seni oradan alıp buraya getireni hala yok.

Aslında söylediklerimden çok sakladıklarımda gizliyim. En iyisi anlamak için konuştuklarımdan çok sustuklarıma kulak verin.

Düşme; düşünce sahili olmayan bir deniz olur dünya. Sığınacak bir liman bulamazsın.

Yüzümün hep gülüyor olması yorgun olmadığım anlamına gelmez.

Gidecek yerin kalmadığında zoruna gider hayat.

Erkeklerin kalpleri yerine cüzdanlarında yaşayan kadınlar ruhları yerine kalçalarının okşanmasına razı olmak zorundadır.

Hayat: yaşayamadığımız belkiler yaşadığımız keşkeler ve içimizde tuttuğumuz neyselerden ibaret.

Çok pahalısın ulan mutluluk.

Ucuz insanların üzerine kurulan hayaller size pahalıya patlar.

Tenine dokunabilmek mi? Hâşâ! Gözüm göz menziline girsin yeter. Hadi düş düşlerime; tutmayana aşk olsun.

Ben yağmur yüklü bir bulutum kime çarpsam ağlarım.

Ömrünü verecekmiş gibi hayatınıza girenler ömrünüzü alır giderler.

Ona sor bakayım! Küstüğümü biliyor muymuş? Yoksa kendi kendime mi gelin güvey oluyormuşum!

Bazen doğruyu bilse bile yanlış anlamak ister insan.

Bazen doğru olanı yapmak için en çok istediklerimizden vazgeçmemiz gerekir. Hayallerimizden bile.

Tutacak bir el bulamazsak bizde elimizi cebimize sokar yürürüz. Sıkıntı yok.

Söylesene bıraktığın düşü şimdi kim büyütecek?

Denize kıyısı var sanki yüreğimin hep serin hep rutubetli.

Dönüp dolaşıp zurnanın zırt dediği yere geliyorum. Neyse bir zırt alayım sol kulağa.

Başkalarının hatalarından ders alın. İnsan bütün hataları kendi yapacak kadar uzun yaşamıyor.

Bir zamanlar aklımdan çıkmayan sen şimdi geçmiş zamanda biri olarak anlattığım oldun.

Birini ne kadar çok seversen sev hayat onu senden o kadar uzaklaştırır.

Bugün yine efkârım var dokunmayın bana. Küçük bir çocuk gibi huysuz ve çekilmezliğim. Her şeyden herkesten hatta canımdan bezmişliğim var.

Ne gülünecek halime ağlıyorum ne de ağlanacak halime gülüyorum. Ne yaptığım belli değil beni bırakın siz devam edin.

Ben küçükken sinekleri yakaladıktan sonra kanadını kopartıp suda boğan insandım. Tabi ki bana zararın dokunduğunda benden korkabilirsin.

Tek dileğim ne biliyor musun? Gözlerimi kapamış senli hayaller kurarken gözlerimi açtığımda yanımda olman.

Sustuğun anlar değil yutkunmak zorunda kaldığın anlar rahat bırakmaz.

Denize ilk kez giren çocuk masumiyetiyle seviyorum seni. Boğulacakmışım gibi.

Ben sadece üzgün olmaktan bıktım. Bir süreliğine başka bir şey hissetmek istiyorum.

Rengârenk hayallerimiz vardı ama kapkara hayatlarımız ağır bastı.

Gitsem ayrılık kalsam yalnızlık.

Bütün aşklar bir mucize olarak başlar ve çoğunlukla bir kâbus olarak sona erer.

Garibim namıma Kerem diyorlar, hastayım derdime verem diyorlar. Aslımı eller almış haram diyorlar Maraşlı Şeyhoğlu satılmışım ben.

Sanki bir şeyleri unutamayacak kadar eskimiş içim!

Bazen susmak gerekiyor acı dolu hayatı anlamak için.

Görünürde bir kusurumuz olmasa da birader. Kalbimizin damarları arkasında müebbet yemiş hayaller.

Cesaret bir gaz pedalıdır ve korku da bir fren; hedefinize giderken ikisine de ihtiyacınız vardır.

Şurama batan diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Gönlüm deniz değil ki efkarım sahile vursun.

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Aklıma geldiğinde hala gözleri dolan bir insanım. Sen beni çoktan unutmuşsundur diyorsun.

Hayat adanmak için değil yaşanmak içinmiş. Bunu sana adadığım hayatı mahvettiğinde anladım.

Kabullenmek kendi mezarına toprak atmak gibidir bazen.