Efkarlı Mesajlar

Geceleyin bir ses böler uykumu, İçim ürpermeyle dolar: -Nerdesin? Arıyorum yıllar var ki ben onu, aşığıyım beni çağıran bu sesin.

Uyumak iyiydi çünkü bir nevi ölüm gibiydi uyku. Dünyayla irtibatı kesmekti, unutmaktı, rüyalara sığınmaktı.

Mutluluğun resmini çizemem ama acının heykelini bile dikerim.

Herkes güzel bir hikâyenin konusu olabilir ama bu mutlu olacağı anlamına gelmez.

Belki yağmura gerek kalmazdı insanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Ucuz insanların üzerine kurulan hayaller, size pahalıya patlar.

Ve sen yıllardır içinde yaşadığın yürekten, valizler dolusu anılarla kendi yalnızlığına taşınırsın.

Suya yazıyorum artık yüreğimdekileri. Ne taşıyor ne de haddini aşıyor.

Anlatamıyorum ki ben derdimi, gözlerine bakıp konuşamıyorum ki.

Sakın vazgeçme! Eğer sen vazgeçersen, hak etmeyen biri kazanacak.

Birine verecek sevgin yoksa ona ümit dolu gözlerle bakma!

İyi birine benziyor, düşüncesi değil miydi hepimizi yakan?

Affedemeyeceğim insanlar var bundan sonra! Ne olursa olsun görmek istemediklerim hayatımda! Ve baş başa kalması gerekenler; unutamadığım hatalarıyla! Affetmek erdemse de önemli değil bundan sonra! Bir erdem de eksik oluversin hayatımda.

Paranla şeref kazanma, şerefinle para kazan ki; paran bittiğinde, şerefin de bitmesin.

Kolay anlatılıyor acılar, kolay yazılıyor. Kolay yaşanmıyor oysa.

Sen; aklım ve kalbim arasında kalan, en güzel çaresizliğimsin.

Tamam sevdik acı çektik ağladık bitti. Nokta koymayı bileceksin.

Yavaş yürüyor olabilirim ama hiç bir zaman geriye doğru yürümedim kardeş!

Oysa ben; ”Ondan sana hayır gelmez” diyenlere inat sevmişim seni.

O nasıl? Diye soruyorlar. Öldü galiba diyorum, çünkü ömrü yettiği kadar yanımda olacaktı.

Sen ağaç baltaya ne demiş bilir misin kardeş? Ben senin beni kestiğine değil, sapının benden olduğuna üzülüyorum!

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar. Sussan acıtır, konuşsan kanatır.

Yarı yolda bırakmışım. Nankör olma yarı yola kadar getiren benim.

Duygularım darmadağın anlayamazsın bendeki kalp sende olsa taşıyamazsın.

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden, kimine göre kendinden.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Gülerseniz, dünya da güler. Ağlarsanız, yalnız ağlarsınız.

Sevdiklerinizi incitmeyin. Çünkü onları bir gün incitmek için bile bulamayabilirsiniz.

Mendil satan çocuğun burnunu koluyla silmesi kadar acımasız bu hayat.

Bana bir ben lazım, bir de beni anlayan. Beni bir ben anlarım, bir de beni yaradan.

Bazen gözlerden yaş akmaz, kalp ağlar sessizce.

Mezarlıktan farkım yok doktor, içimde ölen ölene.

Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, bir görünmez alem olsa gördüğüm.

Bu işler böyledir azizim. Menfaati bitenin muhabbeti de biter.

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.

Sanki tüm hayatım boyunca yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim.

Hâkim bile sordu. Bu gülüşü neye borçlusun diye? Bende bir daha güldüm. Hayata dedim hayata!

Denizi mavi gösteren gökyüzüdür ya hani beni de mutlu gösteren sendin.

Birileri sana “Yalnız değilsin; biz varız” demeye başlamışsa, gerçek yalnızlığın başlamış demektir.

Denize kıyısı var sanki yüreğimin, hep serin, hep rutubetli.

Bu dünyada insanı iki şey yıkar yeğen! Dostundan gelen ihanet. Düşmanından gelen merhamet.

Seni kaybettim galiba İki taşın arasında kaldım. Bu, benim hatam değildi, seni ben çok geç tanıdım.

İnsanlık öldüğü zaman çakallara gün doğar.

Elbet yaptığım her işin sebebi var kısmen doğru cismen yanlış pozisyondasın ismen hafızamda fakat listemde en son sıradasın.