Darmadağın Sözler

Hayat, bazı şeyleri kafana vura vura, bazı şeyleri de kalbini kır kıra öğretir.

Hislerim darmadağın anlayamazsın, bendeki bu yürek sende olsa taşıyamazsın.

O kadarını yapamaz diye düşündüğüm herkes, tam olarak o kadarını yaptı. İcarus

İnsan içinden yenilenmeyince dışından eskir.

Bazen en ufak bir hatamızda darmadağın olur hayatımız. Bazen de o hatalar sürükler bizi mutluluğa.

Her nerede yaşarsan yaşa, bensiz yaşamayı asla öğrenemeyeceksin, kafanı nereye çevirirsen çevir her yerde beni göreceksin, her gün kudurmuşçasına kafayı yiyeceksin, işte o zaman benim değerimi bileceksin.

Bazıları gitmeyi bile beceremiyor. Ya anısı kalıyor ya acısı.

Bu hayatta yarınlar güzel olacak, mutlu günler bizleri bekliyor diye kandırmayın. Ben gördüm yarınlarda aynı hiçbir şey değişmiyor.

Her yüreğin bir yakanı, hayallerini yıkanı var.

Aşk dediğin göz tutulması veya geçici körlüktür evlenince geçen.

Olacak gibi değildi, olmadı da zaten!

Arkana bakmadan giden sen ol ki; acı çektiğini anlamasınlar.

Yazdığın senaryoyu oynadım bitti hadi sen kapat perdeleri de alkışlasınlar şerefsizliğini.

Kimilerini gereği kadar tanıyamadım gittiler. Kimilerini gereğinden fazla tanıdım bittiler.

Kırılmış bir kalbin hesabı, bu dünyaya ağır gelir.

Darmadağın halde viran oldu hayallerim. Sen gittin gideli.

Ağlamak ruhun kanama şeklidir. Sargısı yok, çaresi yok, sebebi var.

Ölüm, gururdan kalelerimizi darmadağın edecek. Nurdal Durmuş

Unut dedi! Öl deseydi, bu kadar acır mıydı içim böylesine?

Tüm gereksiz insanlar doğmuş. Bu saatten sonra kürtaj yasaklansa ne olur.

Sen yokken kaç kere denedim. Ölünmüyor mutsuzluktan!

Yüreğimi yakıyor ihanetin sözleri, sende benim kadar yanacaksan hatırladıkça bu gözleri.

Hayır ben yaşlanmadım! Sadece hayat büyüdü gözümde.

Nedense beni bu hayatta çok mutlu eden ve çok güldüren, aynı zamanda çok acı çektiren ve çok ağlatan kişi oldu.

Bu yürekleri yakan sözlerim yalancılara, bu kalbi acıtan sözlerim hayattan ders almamış nankörlere, aslında bu içten yaralayan sözlerim sana çık git hayatımdan.

Ne kadar çok sevmiştim seni bu tertemiz sadece senin için çarpan kalbimle, şimdi ise soğuk odamda gecenin karanlığında yaşıyorum ihanetinle.

Her iyi niyetimin ardından üzülüyorum olmuyor! İnsanım işte duygularıma yeniliyorum.

Elbet bizde biliriz lafı en inceden dokundurup içini acıtmasını. Lakin kıyılıyoruz. Ama kıyamıyoruz sevdiklerimize.

Uzak sev derdi ustam. Uzaktan sev ki; aşkın imana dönüşsün.

Birçok kişi aşkın yalan olduğunu düşünür. Eğer aşk yalansa neden acısı bu kadar gerçek.

De gülüm! De ki; ela bir günde geleceğim İstanbul darmadağın olacak, saçlarım darmadağın. Hepsi, darmadağın. Küçük İskender.

Nerden bulur bu insanlar ben mutsuzken gülünecek şeyleri.

Bir gün mutlaka ‘mutlulukta’ hak ettiği yere gelecektir.

Şimdi ben hangi yüreğe güvenip ruhumu özgür bırakayım? Her şey bu kadar kirliyken.

Yokluğun bilinçaltımdayken varlığın kimin altında?

Hayatın tüm çilesi sanki beni bulmuş, hayat benim nefesimi kesmiş, sevmek için geçirdiğim zamanın hepsi boşmuş.

Kolay diyorsun, gel bir de sen yaşa sensizliğimi. Atilla İlhan

Darmadağın bir hayat, darmadağın bir kafa ve acı çeken, sürekli kanayan bir kalp.

Zamanla geçmiyor işte. Çünkü zamana değil sana ihtiyacım var.

Senin uçurum gibi gözlerin vardı. Benimse intihara meyilli sevmelerim!

İnsanlık öyle bir elbisedir ki herkese uymaz!

Sen benim hayatı yaşarken yanımda olmayan, güldüğüm zaman yüzümdeki tebessümü görmeyen, sadece hayallerimde yaşayan birisin.

Hiç kusura bakma gece hayatım kadar karanlık değilsin.

Yine darmadağın olmuşsun, gözlerinden belli uykusuz kalmışsın, yüzün solmuş, rengin atmış. Her halinden belli yine mutluluğu yanlış yerlerde aramışsın.

Çocukken de böyleydi. Benim alamadığım oyuncakları hep başkaları kırardı.

Bir gül gibi soldu hayallerim. Toprağa kondu şimdiki gençliğim. Nereye kadar gidecek sonu uçurum. Dört duvar arasında beni unutun!