Yürek Yakan Sözler

Sen en büyük sevgiyi hak edecek kadar mükemmel, herkesin sevmeyi hak etmeyeceği kadar özelsin.

Gözlerimin içinde bir akarsu var ki sorma. Göz kapaklarımı bir açsam yüzüm sular altında kalır inan bana.

Nasıl unuttuysan çocukluğunu ve kırılan oyuncaklarını, kırılan kalbini de öyle unutacaksın!

Sen dün yaya sürgün bir meleksin. Ve ben seni o kadar çok seveceğim ki. Bir daha cennetine dönemeyeceksin.

Delisin derdin hep. Doğru. Hiç bir raporda sabitlenmemiş deliliklerim var benim. Hele biri vardı ki en büyüğü! Seni sevişim!

Yalvarmak yerine, kaybetmeyi tercih ederim!

Kaderimize ayrılan yol çok dardı, yan yana yürüyemedik.

Ben senin yüzüne değil ben senin o güzel saf kalbine âşık oldum benimle çıkar mısın?

Üzerine bastığında kolaylıkla kırabileceğin bir sonbahar yaprağıyım şimdi, bir dokunsalar bin çıtırtı işitecekler yüreğimden.

Ağlamak istiyorsanız asla yapmayın. Çünkü bir yerlerde sadece sizin bir gülüşünüz için, yaşayan birileri mutlaka vardır.

Herkesin yalnızlığı kendine benzer. Benim ki biraz gürültülü biraz kalabalık ve çokça dağınık işte. Çok fazla kitap ve çok fazla boş bardak var.

Ne seni unutmak gibi bir çaba var yüreğimde, ne de aşkımı körükleyen bir rüzgâr, ne seni görmeden durabilecek kadar güçlüyüm, ne de kaybetmeye dayanacak kalbim var.

Bir gün gelip soracaksın beni mi daha çok seviyorsun yoksa Tanrı’yı mı diye. Ben hiç düşünmeden Tanrıyı diyeceğim ve sen küsüp gideceksin.

Şimdi gelip sana döndüm desende kusura bakma ama sehpa da unutul muş bir çay gibiyim artık soğudum!

Dilim “kal” demeyi bilirdi, sende kalabilecek “yüreği” görseydi.

Sana bakamıyorum sana söyleyemiyorum sana dayanamıyorum seni seviyorum ama diyemiyorum çünkü utanıyorum!

Ruhumdaki düğümler fazlasıyla sıkı. Kimsenin onları çözecek kadar ince tırnakları yok. Bense çoktan vazgeçtim tırnaklarımı uzatmaktan.

Ve bazen o kadar çok ağlarsın ki boğazına oturan yumruk yüzünden hiç mi sevmedin bile diyemezsin!

Unutsun beni demişsin, bu bana imkânsız geliyor.

Kaybetme cesareti olmayanın, gerçeği söyleme kapasitesi yoktur!

Ya durgun olmalı deniz; ya durmalı ya da kudurmalı, Sonuna kadar saplanamayacaksa hançer kınında durmalı, seven ölene dek sevilmeyecekse baştan unutulmalı.

Öyle seveceksin ki yüreğinden kimse ayıramayacak. Ve öyle birini seveceksin ki, seni gözleriyle bile aldatmayacak.

Bana kalsa gökyüzündeki tüm yıldızlar yerine senin gözlerinde ışıldayan bir çift yıldızı bütün insanlara gönderirdim.

Ne sözleriyle seni etkileyene, ne de gözü hitap edene aldan. Sen, sen ol, yüreğini titretene bağlan.

Gittin. Şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza. Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.

Eğer bir gün sevmek istersen önce kendini sev, daha sonrada istersen beni, ama beni; beni sever gibi değil kendini sever gibi sevmelisin, çünkü ben seni öyle sevdim.

Hayatta en zor şey de; insanın, kendi kendini teselli etmek zorunda kalmasıdır.

Yarım kalan bir hikâyeyiz seninle. Ne sen son cümlelerini söyledin, nede ben son noktayı koyabildim.

Hiçbir zaman yanında olmayacak birinin, hep aklında olması çok saçma!

Ne yaralar kapandı ne unuta bildim ne de alıştım zamanla. Ben sana özledim diyeyim sen hala acıdığını anla.

Son söz söylenmedi bu aşkta! Öldürmediysen beni içinde henüz ki yapmamışsındır bilirim, gömerken beni son kez içinden Seni Seviyorum de. İnançsız gitmesin aşkımız. Gitmesin, gitme sen, gitme aşkım.

Beklemek, kaybetmenin yarısıymış. Ben her şeyimi beklerken kaybettim.

Bir rüyanın gerçeğe dönüştüğü en tatlı halisin. Günaydın sevgilim.

Şimdi kalkıp hayatımı film yapsalar, sen ancak araya giren reklam olursun!

Sen hep gül diyen birinin, seni ağlatması kadar koyan bir şey yok.

Eğer bir gün aşkın ölürse onu doğduğu yere göm kalbine.

Avuç içlerimden yükselen o kadar çok yaralı dualar var ki. Senin merhem niyetine sürebileceğin bir ‘Aminin’ yok mu ey Yar!

Sevgi bir yıldızdır yanıp sönen, masmavi bir düştür gökyüzünde hiç ölmeyen, sevenlerin mumudur sevgi, eriyip de hiç bitmeyen.

Ama nereden bileceksin içimdeki Tanrının sen olduğunu.

Her yüreğin, bir yakanı hayallerini yıkanı vardır.

Ağlamak, ruhun kanama şeklidir. Sargısı yok, çaresi yok, sebebi var.

Sevgilisinin parası yok diye; ‘tokum’ diyen de var, ‘yokum’ diyen de!

Hayatta üç şeyi sevdim; seni, kalbimi, ümit etmeyi, seni sevdim, sensin diye, kalbimi sevdim, seni sevdi diye, ümit etmeyi sevdim, belki seversin diye…

Sözlerini dizelerimden çekme, dizelerime derman, yalnızlığıma mutluluk ol.

Yar’la bir olamayınca, yerle bir olurmuş insan.

Korkuyorum! Verdiğin sözleri tutamamandan değil, bana verdiğin sözleri gün gelip de bir başkasıyla yaşamandan.

Doktorun sorduğu fiziksel bir engeliniz var mı sorusu içime dokunmuştu nedense. Yok diyebildim, sadece kalbim kırık.

El ayak buz kesmiş, yürek cehennem. Ahmed Arif

Kader çizgimsin avuçlarımda sen okyanuslar ötesi, tuzlu suların gökkuşağı keşfedilmemiş bir adanın çiçeğisin.

Bir gün biri çıkıp ta güneşe adını buzla yazarsa, bil ki o seni benden daha çok seviyor.

Bugün senin için bir şey yapmıyorsan, dün elimden geleni yaptığım içindir.

Yaşamak gecenin tüm karan lığına rağmen buğulu bir cama güneşi çizebilmektir. Yaşamak direnmektir!

Umutsuzluk en yakıcı zevktir özellikle de içinde bulunduğun durumun çaresizliğini açıkça kavramışsan!

Nasıl bir kazanç bu? Yüreğimden verirken, canımdan oluyorum!

İçinde ayrılık geçen şiirler yazma bana kilitle cümleleri eski sandığa.