Varoş Sözler

Ne ile yaşarsın biliyor musun çocuk? Aşk ile yaşarsın. Hem de hapşırmadan çok yaşarsın.

Seninle karşılaştım ya. Birileri sanki benim için dua etmiş.

Yaralıyoruz kendimizi, sevmeyen yüreksiz biri için.

Zirve tek kişiliktir diyorsunuz da, maşallah herkes zirvede!

Evet bayım! Bulutları severim ve siz benim gökyüzümsünüz.

Biz başka severdik. O yüzden başka sevemedik.

Yalnızlığı seviyorum da sensizliğe bir türlü alışamadım.

En âşık olunmuş halini, yalnızca ben biliyorum!

Hayat tespih gibidir. Bazen sallamak, bazen çekmek gerekir.

Bazen bir şeyleri oluruna bırakmak onlara sarılmaya, uğraşmaya göre kat kat daha güçlü bir eylemdir.

Herkesin bir gideni vardır, içinden bir türlü uğurlayamadığı.

Bunu da yaz hâkim bey, umuda kelepçe vurulmaz.

İki kelime yetiyor, seni seven kalbi kırmaya.

Bana da yazıklar olsun. Çağırsan yine geleceğim.

Bazen olmuyor; ama o kadar güzel olmuyor ki, ancak bu kadar güzel olmayabilirdi diyorsun.

Belki de bizim kaderimiz mutsuz olmaktı, başkaları mutlu olsun diye.

Çünkü ayrılıklarda sevdaya dahil çünkü ayrılanlar hala sevgili.

Sevdiklerim hep sevmediğim izler bıraktı.

Sendeki namus kadar Ankara’da deniz var.

Yerime koydukların, sana koyması dileğiyle!

Ben bu semtin boş sokaklarını sevdim, muhabbetini değil.

Hayatı dümen olanın, rotasına tecavüz ederim.

Biz geceleri seviyoruz diye kimse kendini yıldız sanmasın.

Saklayacak bir şeyin yoksa korkacak bir şeyin yok demektir.

Ha ondan mesaj beklemişim ha otobüs durağında vapur.

Sonra çay bize bir gerçeği daha öğretti. Bekleyen her şey soğur, acır ve bayatlar.

Çok vakit kaybettik çok, artık mutlu olsak diyorum.

Üç kuruşluk insana beş kuruşluk değer verirsen, iki kuruşa satar.

Huzur denilen o şeyin her santimine ihtiyacım var bu aralar. Bana biraz bahar gerekiyor. Çok üşüdüm.

Hiç bir ayrılık benim ecelime hükmedemez! Gelenle doğmadım ki, gidenle öleyim.

Verdiğin acı o kadar güzel ki, başkasıyla yaşayacağım mutluluğa değişmem.

Eline el değmesini değil, gölgesine gölge değmesini kıskanmaktır sevda.

İlk tanıştığımızda senden hoşlanmaktan korkmuştum, sonra sana âşık olmaktan korktum ve şimdi de seni kaybetmekten korkuyorum.

Menfaat caddesinde başlayan dostluk, çile yokuşunda son bulur.

Sen benim herkese gülümseyerek anlattığım kişiydin.

Havalar serin, mevzular derin, en sevdiğim yerin, Kahverengi gözlerin.

Hissediyorum sende özlüyorsun. Artık uzatmasan diyorum.

Sen zamanla iyileşen bir yaraydın, ben kaşıya kaşıya büyüttüm seni.

İnsanlar, insanların içinde, insana hasret yaşarlar.

Anlatamadığım ve anlatamayacağım o kadar çok şey var ki.

Aşk nasip işidir, hesap işi değil. Aşk adayıştır, arayış değil.

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

Anlamam o kadar incesini. Sen yanımdayken yaşamak güzeldi işte.

Beni paramparça ettiğinde bile, yüzüne tebessüm ettim.

Gitmek sadece bir eylemdir. Unutmak ise kocaman bir devrim.

Ben sadece, her şey eskisi gibi olsun istiyorum.

Geç kalınmış değil de, artık gerek kalmamış gibi.

Nikonlarla canonlarla poz vermesek te, bütün mobeseler tanır bizi.

Çözemedim bazılarını, uzaktan mı adamlar, adamlıktan mı uzaklar.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?

Geceler uzun sigaralar kısa. Dertler çok dermen yok.

Senin küçük bir elvedan, böyle büyük bir aşkı bitirebilir mi?

Sen yoksan hayatımda, ben yokum o hayatta.

Her şey gönlümüzce olsun dedi, gönlümüzden olduk.

Bir bakmışsın Allah hiç ummadığın bir anda, vermiş kalbine mutluluğu.

Ben kötü biri değilim, sen iyi biri olmamı hak etmemişsindir.

Ne demiş şair; uyuyalım. Hiçbir şey olmazsa sabah olur.

Sen uyurdun, bilmezdin. Ben uzaklardan üstünü örterdim her gece.

Allah kimseyi atı kıskandırmak için eşeğe bindirmesin.

Varoş ruhlarınıza elit kişilikler yerleştirmeye çalışmayın lütfen. Göz yoruyorsunuz!

Umut etmekten bile yorulduysan, anlamını kaybetmişsin demektir.

Dün gece seni anlattım yıldızlara. Kafana takma ona da kayacağız dediler.

Ne kadar içersen iç başın döner, gidenler değil.

İyi misin? Diye soruyor. Kötüyüm desek dünyayı yakacak ya hani tesellisine sıçtığım.

Bazen yarım bıraktığın şeyler olur, senin de yarım kaldığın.

Hayat sadece bir an; ya efendisi olursun ya da kölesi.

Açık çay içerdi hep. Demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi.