Sevgiliye Damar Sözler

Ne kadar unuttum desem de onu görünce her şey yalan oluyormuş.

Kahrolsun yan yana olmadığımız her yer.

Manzarası sen ol gözlerimin, her baktığımda yeni mutluluklar göreyim.

Gözlerine baktıkça ağlasa da gözlerim, ağlamak için de olsa gözlerini özledim.

Seni seviyorum. Yüreğime aktıkça damarıma kan olan, yokluğuyla intihar varlığıyla can olan.

Her gün gecikiyorsun. Dün ölmüş olabilirdim.

Gidebilirsin ya da beni unutabilirsin ama ben yokmuşum gibi yaparsan eğer, hiç olmamışsın gibi davranırım! Kıvranırsın.

Tenine dokunabilmek mi? Hâşâ! Gözüm göz menziline girsin yeter. Hadi düş düşlerime; tutmayana aşk olsun.

Kumar gibisin; kazansam haram, kaybetsem başkasınınsın!

Burnumuzdan akanı, kolumuza silecek kadar cesur çocuklardık. Ne ara gözümüzden akanı köşe bucak saklar olduk?

Sende haklısın be güzelim, ben kabuslarla büyüdüm, hayal kurmak ne haddime.

Beni yokluğunla savaştırma! Kaybederim.

Arkamdan demişler ki o duygusuz, Duygusuz olduğum için mi gözlerim kaç zamandır uykusuz.

Sen kokuyor yokluğunda içtiğim sigaralar.

Dalında son bir yaprak olmaktır yaşamak ve asi rüzgâra direnmektir. Fırtına koparken bile ağız dolusu gülebilmektir her şeye inat.

Dünya’nın en büyük yüküdür; Aklı sende olmayanı, ısrarla yüreğinde taşımak.

Bir kere girdimi aşk virüsü kanser gibi sarar, tüm bedeni ne öldürür nede güldürür, ruh bedende olduğu sürece süründürür.

Zehir olsa içerim ellerinden, yalan olsa çeker giderim nefretimden, ellerinle al sevgini pas tutmuş şu kalbimden.

Sana ihtiyacım var dediğiniz kişi; eğer “neden” diyorsa gelmez, “ne zaman” diyorsa gönülsüz gelir, “nerdesin” diyorsa mutlaka gelir.

Seni hatırlatan her şeyde, katledilmiş mutluluklarım var. Her gülüşüm kanla karışık yağmurlu şimdi.

Zaman seni bana verecekse mesafelere razıyım.

Yaşamak uğruna ölmek bu olsa gerek, sevmek uğruna acı çekmek bu olsa gerek. Hayat uğruna savaşmak bu olsa gerek, peki ya senin uğruna üzülmek niye?

Merak etme gülüşlerimi alacak kadar pahalı değil senin şerefin.

Şurama batan diyor şair, şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Hassas yürekler taşıyoruz. Camdan, çatlayan, buğulanan, kırılan… Candan dost aramamız da bu yüzden, camdan anlayan.

Parkta salıncak sırası bekleyen çocuk gibi bekledim seni. Biraz heyecan, birazda salıncağı başkası kapacak korkusu işte.

Bazen sadece onun sende bıraktığı izleri özlersin. Her şarkıda ayrı bir hatıra saklıdır sanki istesen de silemezsin.

Beni hep yanlış anladın zaten; geleceğim ol demiştim, gel ecelim ol, değil.

Bilseydim dünyanın keşkelerden kurulduğunu küçükken ne olmak istiyorsun diye sorduklarında mutlu olmak istiyorum derdim!

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Balkona çık ve bir sigara daha yak. Acıdan gebersen de gerçekleşmeyecek olan hayallerin şerefine.

Kör kütük sarhoş olup, her şeyi çift gördüğüm de bile sen bir taneydin.

Öyle içten ki yüreğimin en derinindeki yerin; Çıkarı yok, çıkası yok, çıkarasım yok. Can Yücel

Bazen sen bile “vay be!” dersin kendine; tek Damar Sözler satırlık adamları nasıl roman yapmışım gönlüme.

Kan bağı neye yarar, can bağı olmadıktan sonra. Can bağıyla bağlı öyle dostlarım var ki; kan bağlarımı hiç aratmıyorlar bana.

Görünürde bir kusurumuz olmasa da birader… Kalbimizin damarları arkasında müebbet yemiş hayaller.

Bilmem ki; karşılaşsak bile hatırlayabilir miyiz birbirimizi yeniden? İkimizde artık bir başkasıyken.

Misafirin çocuğu gibiydin. Geldin, dağıttın ve gittin.

Şimdi vur kendini. Unutulmuş bir şiirin son dizelerinde sonra yarım kalan bir şarkı ısmarla kendine. Bu kentte böyle ölünür.

Dünyada “her erkeğe 3 bayan düşüyor” derler ya. Doğru olanda bu… Bir erkek kalbine 3 bayan sığdırmalı. Annesi, karısı ve kızı.

Süslü aşk kelimeleri yok bizde de bakışımız yeter yürekten sevene.

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden, kimine göre kendinden.

Bana nerelisin diyorlar. Seni gösterip oralıyım diyorum. Sana nerelisin diyorlar; oralı bile olmuyorsun.

Seni içimde yaşatmak için kimleri öldürdüm bir bilsen.

Beni kaybetti ama sihirbaz falan değildi şerefsizdi!