Orijinal Sözler

Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım vardır geçim giden zaman.

Sen bazen en zifiri karanlık gecemin güneşi sen bazen yaşanacak hayatin cesaret verecek mutluluk yani sen bazen ve her zaman sevgimin tek nedeni…

Sevmek ölmektir bence ben de sevmiştim ölmeden önce.

Bir kuş olduğunu hayal et ama uçma uçarsan senin kanadın benim kalbim kırılır.

Önce kimseye güvenmemeyi öğrenirsin. Sonra duygularını belli etmemeyi ve sevdiğin insanlardan korkmayı öğrenirsin. Böylece büyürsün işte…

Mazi kalbimde bir yaradır. Bahtım saçlarımdan karadır. Beni zaman zaman ağlatan işte bu hazin hatıradır.

Seni seviyorum dediğin zaman yalan söylüyor olsan bile o sözü dünyanın bütün gerçeklerine değişmeye hazırım bir tanem.

Yatağını gül yapraklarıyla rüyalarını papatyalarla süsledim üzerini sevgimle örttüm… Tüm kâbuslarını da ben aldım ki sen rahat uyu bir tanem…

Yıllar vardır nasıl geçtiğini bilmezdim bir gün vardır yaşamın anlamını değiştirdi bana dair hissetmediğimi bilmediğimi yaşattı iste o ani senle yaşadım senle sevdim.

Dünyan öyle bir kararsın ki seni aydınlatan tek ışık gözlerim olsun.

Üstüne `seviyorum` yazdığım bir kâğıttan sandal yapıyor dereye bırakıyorum. İster yüzsün ister batsın ister bir çalıya takılsın o kâğıt sandal hep derenin bir yerinde olacak biliyorum…

Bana kalsa gökyüzündeki tüm yıldızlar yerine bütün insanlara senin gözlerinde ışıldayan bir çift yıldız gönderirdim.

Kimse seni sevmiyor diye üzülme çünkü kimse sevmeyi bilmiyor!

Seni düşünür seni özlerim sevgilerin özlemlerin derinliğinde ne olur kir şeytanin bacağını birken beni hatırla bir sonbahar serinliğinde…

Kim bilir hangi aksam güneşle beraber bende söneceğim kim bilir hangi ellerden son suyumu içeceğim belki göremeden öleceğim fakat yine de seni ebediyen seveceğim.

Aşk bir elma şekeridir. Şekeri yersin sapı kalır…

Sen hayata ne verirsen hayat sana senin verdiğini geri verir. Ben hayata ne verdim bilmiyorum ama hayat bana hiç ummadığım kadar değerli bir şey verdi: Seni.

Sen elimden tutunca deniz basardı içimi. Sen elimden tutunca yüreğim yeşil yosunlara takılıp günlerce dip akıntılarının peşi sıra gitmek isterdim.

Yalnızlık gecelerin ümit bekleyenlerin hayal çaresizlerin yağmur sokakların tebessüm dudakların sen ise yalnız benimsin bir tanem…

Olmasa mektubun yazdıkların olmasa kim inanır senle ayrıldığımıza. Sanma unutulur kalp ağrısı zamanla her şeyi unutarak yaşanır sanma.

Gece yatağına yattığında hangi hayal sana uyumayı unutturuyor ise gelecek sana onu yaşatsın.

Yaprak döken gençliğimin satir aralarında altı kırmızıyla çizilmiş ve tırnak içine alınmış suskunluğumun bas harflerisin.

Kanatlanan yüreğin aşamayacağı engel mi var? Ben karanlıkta da açarım tomurcuklarımı. Yeter ki aşkını benden esirgeme.

Gül bahçesinde geçse de ömrüm inan üstüne gül koklamam gülüm seni koklamak olsa da ölüm uğrunda ölmeye değer gülüm…

Seni benim kadar sevenler sana benim kadar hasret kalsın.

Yanağına konan kar tanesi eriyip dudaklarına indiğinde o bir damla serinliği biriyle paylaşmak istediğinde yönünü rüzgâra dön yeter. Çünkü ben o rüzgârdayım…

Kalbim seni unutacak kadar adi ise ellerim onu parçalayacak kadar asildir.

Eğer çölde bir çiçek olsan seni kaybetmemek için gözyaşlarımla sulardım eğer gözümdeki bir damlayan olsaydın seni kaybetmemek için hiç ağlamazdım…

Ben seni dün sevmedim çünkü dün bitti. Ben seni bugün sevmedim çünkü bugün bitecek. Ben seni yarın sevdim çünkü yarınlar hiç bitmeyecek…

Utanırım söyleyemem yasadığım yalnızlığı kelimeler yetmiyor ki bu mu sevda dedikleri.

Eğer beni bu sokakta bu semtte bu şehirde bulamazsan sevgilim bil ki ben Gözlerinin daldığı yerdeyim…

Sert rüzgârlar karanlık geceleri severmiş aynen benim seni sevdiğim gibi.

Gözlerin nehir kirpiklerin köprü olsun ben tam üzerinden geçerken ipler kopsun düştüğüm o yer dudakların olsun…

Bize Adıyamanlı derler biz kırmızı pabuçlu kızlarla dans etmeyi bilmeyebiliriz ama şahinin yuva yapamadığı yerlerde ölümle dans edebiliriz…

Gece midir insani hüzünlendiren yoksa insan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen? Gece midir seni bana düşündüren yoksa ben miyim seni düşünmek için geceyi bekleyen?

Sevgimiz yavaş yavaş süzülen çisil yağmur gibi ama ırmakları taşıran cinsten…

Sarı giyer güneş olursun mavi giyer deniz olursun siyah giyer matem olursun kim bilir belki bir gün beyaz giyer benim olursun.

Önemli olan seni sana nasıl anlattığım değil seni başkalarına nasıl anlattığım. Duy kendini kıskanırsın yemin ederim!

Kalem olsa dünyadaki bütün ağaçlar ve bütün denizler mürekkep olsa senin şiirini yazamam yine de…

Güller hep ellerinde açsın ama dikenleri batmasın. Sevda hep seni bulsun ama seni yaralamasın. Mutluluk hep yüreğine dolsun ama beni unutturmasın.

Bir gün bir rüzgâr eserse oralara. Benim sana olan sevgimi fısıldarsa kulağına unutma sende bana bir tutam sevgi yolla…

Rüyalarını gül yapraklarıyla yatağını papatyalarla süsledim üzerini sevgiyle örtüp tüm kâbusları aldım ki en güzel rüyaları sen göresin…

Birine verecek sevgin yoksa ona umut dolu gözlerle bakma.

Al ömrümü koy ömrünün üstüne senden gelsin ölüm başım üstüne…

Gün bir gün sevdalanmış geceye gecede yakamoz düşürmüş denize o günden bugüne geceyle gündüz ayrılmaz olmuş ta ki güneş tutulup gölge düşürene dek sevdalara…

Sen çölde tek bir çiçek olsaydın seni kurutmamak için ömür boyu ağlardım prensesim.

Yanında benden yakın başka biri de olsa her şeyi inkâr etmiş inandırmış olsan da ve ona duygulanmış sevdalanmış olsan da biliyorum bu gece beni düşüneceksin.

Öyle karanlık olur ki bazen hayat bin ışık yaksan bir damla aydınlık bulamazsın. Ama çok sevdiğin birinin gülümsemesiyle unutursun.

Şeytan bile beklememiştir bir günahı benim seni beklediğim kadar!

Dünyada 2 renk gül olsun biri kırmızı diğeri beyaz sen beni unutursan kırmızılar solsun ben seni unutursam beyazlar kefenim olsun.