Öfke Sözleri

Tıp ne kadar ilerler ise ilerlesin, AR damarındaki çatlağı tedavi edemez.

İnsanın taşıyacağı en ağır yük, kindir.

Arada bir düşmüş taklidi yapacaksın ki, kahpeleri öğreneceksin.

Basit yaşayın. Cömertçe sevin. Dürüstçe konuşun ve her gün dua edin. Her şeyin nasıl düzeleceğini göreceksiniz.

Bazıları iyi bir küfrü hak etmek için o kadar çok emek veriyor ki, ‘Emeklerine saygı duyuyorum!’ ve Emeklerini karşılıksız bırakmıyorum.

Senden sonra kim canımı yakarsa, ahım sana. Sen gitmeseydin onlar gelmeyecekti!

Bir kişi Allah’tan başka kimseye ihtiyacı olmadığına inanırsa; Allah da onu başkasına muhtaç etmez.

“Adam gibi” sevmenin yasaklandığı bir yerde ne kadar çok seversen o kadar acı çekersin.

Öfke çaresizlik ve yalnızlığın kamuflajıdır.

Kitap gibi kadınları, imlâsı bozuk adamlar okuyamaz.

Hiçbir şey yaşanmaya değmezmiş demiştim, yanılmışım. Her şey yaşanmaya değermiş de sen hiçbir şeye değmezmişsin.

Yoluma çıkan dilenci olsan! Ömrümü SANA sadaka diye verirdim.

Telefonun ne kadar akıllı olursa olsun; Karşındaki geri zekâlı olunca laf anlatamıyorsun.

Öfkenin sonuçlarının zararları, sebeplerinden daha fazladır.

Sakın geceyi bahane edip gelme düşlerime! Nasıl olsa namus borcun yok yüreğime. Çünkü hiç değmedi ömrün ömrüme!

Benimle birlikte yürüme cesareti olmayanlar, ayağıma dolaşmasınlar yeter.

Suskunluğum asaletimden falan değil, Valla bıktım artık laf anlatmaktan.

İstersem çaresini, istemezsem bahanesini bulurum sıkıntı yok.

Öfkenin öncesi, delilik; sonu pişmanlıktır.

Eğer bundan sonra pişman olup geleceksen, yanında bir metre zincir getir. Çünkü bundan sonra ancak kapımdaki köpek olursun.

Kaderine damlasın her bir gözyaşın, daralsın yüreğin olmasın yarın, ismimi her anışında acısın canın, ölene dek bana muhtaç kalasın.

Zulüm Azrail olsa da hep Hakk’ı tutacağım. Mukaddes, davalarda ölüm bile güzeldir.

Sabırlı insanın öfkesinden sakınınız.

Zorluklara karşı kızmak; onu yenemeyeceğinizi anlamak demektir.

Hiddete (öfkeye) şiddetle karşılık vermek, baruta ateşle gitmek gibidir.

Cüzdanın değil, yüreğin büyük olsun arkadaş.

Bir gün bana çaresizce geleceksin. Af dileyip, köpekler gibi pişmanım, affet diyeceksin. Ama geldiğin kapıdan kovulacaksın, ALÇAK!

Aynaya baktığımda gözlerimdeki ışıltının sen olduğunu fark ettim. Beni terk edip de gittiğin an gözümde değerin kalmadı. Yaşanmış hatıraları unutamazsın!

Her zaman kalbimin en üst köşesinde sevgi duygularımla başbaşaydın. Şimdi de kalbimin en üstündesin, ama nefret duygularımlasın, nefretimsin.

Özür dileme sakın benden. Affetmek büyüklükse eğer boş ver, ben küçük kalayım.

Benim gönlüme girebilmek suya yazı yazmaya benzer ve sen bunu becerdin. Benim gönlümden çıkmak gece doğan güneşe benzer, sen de bu gece güneşin doğuşunu bekle.

Hiddet ekilen yerden, pişmanlık biçilir.

Çakma insanlara gönül verirsen eğer orijinal acılar yaşarsın.

Atacak kemiğin varsa, seni sevmeyen köpek bile kuyruk sallar.

Yüzüne her güleni mahrem-i esrar etme Var ise düşmanına kinini izhar etme.

Arkamdan konuşmayın, kıçım size cevap veremez. Konuşmak istiyorsanız, mikrofon önde emrinize amade…

En kuvvetliniz, hiddet anında nefsine hâkim olanınız ve en yumuşağınız da kudreti yeterken affedeninizdir.

Bir insana başkaları yanında verilen öğüt, öğüt değil, hakarettir.

Dış görünüşe aldanmayın. Adam görünüp ibneliğin kitabını yazmış bi dünya yavşak var.

İçinizde fırtınalar koparken dışarıya günlük güneşlik havası veriyorsunuz ya, yapmayın! Bırakın hak edenler fırtınadan nasibini alsın!

Yenilmesi gereken ilk düşmanlar, öfke ile umutsuzluktur.

Ne başıma taç, nede gözlerime yaş ederim. Sevgimin değerini bilmeyeni sevgiye muhtaç ederim.

Üzülmedim gittiğine. Hoşça falan da kalma. Takıl, düş başına bir şey gelsin.

Nasıl yaşarsan öyle ölürsün. Öyle bir yaşa ki Rabbim, kulum senden razıyım desin.

Her çiçeğin boynunu büken bir mevsim, Her insanı hayata küstüren bir vicdansız vardır.

Seni öyle görmezden gelirim ki sen bile varlığından şüphe edersin.

Şu hayatta giden bir şeyin geri dönmesini beklemeyin. Unutmayın, gidip de gelen tek şey çişinizdir.

Benim hayrım var aynım yok. Kaygım var ama kaybım yok. Sana saygım var ama artık tahammülüm yok!

İnsan yaşadıkça anlıyor ki; kendi kayığını kendin çekmezsen bir yerlere gidemiyorsun.

Hangi limana demir attıysak, götü başı oynadı martıların.

Kızgınlık, insanın lambasını söndüren bir rüzgârdır.

Allah’a sığın; şahs-ı halimin gazabından Zira yumuşak huylu atın, çiftesi pektir.

Anlamayanlar için dilim, sevmeyenler için yüreğimi yordum.

Bir anlık öfke, her şeyi yok eder.

Ben her zaman âmin der susarım. Dua’m belli, duyan belli…

Bana darbe vuranı ben harbe sokarım.

Para için bedelli askerlik getiren bu devlet, tecavüzcüler için de İDAM getirsin.

Susarım, susarım bir gün gelir öyle bi konuşurum ki ne cevap verebilirsin ne de bir daha kendine gelebilirsin!

Biliyorum. Ben cennet olsam, sen cehenneme gidersin bir inat uğruna.

Profesyonel bir fotoğraf makinasına ihtiyacım var. Bu aralar bu kadar ikiyüzlüleri çekemiyorum.

Ve bir gün kalem diyecek ki bu kadar yazdığın yeter artık çiz gitsin.

Öfkeliyken konuş; göreceksin ki olacağın en güzel konuşmayı yapacaksın.

Ne sen engin bir deniz ne de ben kırık bir tekne, yapayalnız dünyanda başka birini bekle. Sadece acıyorum. Sana değil yerime geçene.