Lafı Gediğine Koyan Sözler

Eğer bana koysaydı gidişin, sence bu kadar güzel olur muydu gülüşlerim?

Kuruşu kuruşuna hesapladım seni İnan 5 para bile etmedin.

Ben huzur aradım sen kusur. Şimdi bensiz kudur!

Umutlara kanma, umutlar bir gün imkânsızlaşır, hayatı tozpembe yaşıyorum sanma, her renk bir gün siyahlaşır.

Kişiliğin yerine otursun, söz ayağa kalkacağım.

Fazla kasma kendini, kramp girecek bir yerlerine.

Yaptıklarıyla küçülenler, laflarıyla büyüdüklerini sanmasınlar.

Kendini özel hissettirdiysem özür dilerim, yaparım böyle hatalar!

Çocuk değilim artık, büyüdüm. Biraz yorgun, biraz kırgınım yine de. Yeter artık. Giden yolunu, kalan yerini bilsin sadece.

Bu sıralar herkes havalarda. Hayırdır uçak biletleri mi bedava?

Gidene asfalt bile dökeriz maksat rahat yol alsın.

Benim koyduğum noktadan sonra kuracağın cümleyi ancak kendin okursun!

Önüne gelenle aşk yaşayan doyumsuz yaratıklar! Bırakın bu Nasrettin Hoca’nın ‘ya tutarsa’ stratejisini. Sütü bozuk olanın, mayası tutmaz!

Zamanında çok şerefsiz gördüm ama tacı sana veriyorum!

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın.

Gidenin arkasından bir kova su dökmek lazım daha hızlı gitsin diye.

Hak edene, masadan öyle bir kalkıp gideceksin ki; kendisini garsona bahşiş olarak bırakılan bozuk para gibi hissedecek.

Gel bu gece kaybettiklerimize içelim; ben sana, sen şerefine!

Cesaretin yoksa adam gibi sevmeye, ben de mecbur değilim çocuk büyütmeye.

Kaç promil eder şerefin? Söyle ona göre kaldırayım kadehimi!

Beni tanımadan hakkımda ileri geri konuşanlara artık hiç kızmıyorum. Bilirsiniz köpekler tanımadıklarına havlarlar.

Oturur sana şerefi anlatırdım ama kaybettiği bir şeyi dinlemek ağır gelir insana!

Ruhunuzu satmayın. Kiralayın daha ekonomik.

Boşuna kimseyi suçlamayın dostlarım! Kullanıcı hatası değil, bazılarının doğuştan defoludur yüreği.

Boşuna umutlanma. Kalbim artık hayvan barınağı değil.

Affettiğimden değil, boş verdiğimden üzerinde durmuyorum çoğu şeyin. Ve mutlu olduğum için değil, güçlü olduğum için gülüyorum.

Küfür benim ağzıma yakışmıyor olabilir ama beni kızdıranların üzerinde çok şık duruyor!

Büyük ikramiyenin sana çıkmamasına çok şaşırdım. Bütün numaralar sendeydi.

Hani derler ya; bir konuşursam derinden, aklın oynar yerinden.

Benim için artık; eskicinin bile almayacağı bir ‘eşya’ gibisin. Artık gidebilirsin.

Şarap gibi kadın olsan kaç yazar, yanındaki adam turşu olduktan sonra.

Bağlanmaktan korkuyorum dedi. Tasmasını çıkardım gitti!

Bazı insanlar kitap gibidir; yok satar, bazı insanlar da öyle kitapsızdır ki; sizi yok yere satar.

Sana değer verip aşkı bulacağıma x’e değer veririm y’yi bulurum daha iyi.

Sigaranın da tiryakisiyim ama bitince yere atıyorum. Bilmem anlatabildim mi?

İnsanlar da fotoğraf gibi; ne kadar büyütürsen, o kadar düşüyor kalitesi!

Bana ayrı dünyaların insanıyız dediğinde anlamıştım canının cehenneme ait olduğunu.

Yirmi yaşında istek, otuz yaşında zekâ, kırk yaşında akıl önemlidir.

Biz alıştık artık gidene yol vermeye, arkasından ‘yapıştır’ deyip kahkahalarla gülmeye.

Bana iyi gelenler hep benden gidenler oldu.

Oyun oynamaya gerek yok hayat. Ne sen çocuksun ne benim dünyam lunapark.

Kimseye kendinizi anlatmak için uğraşmayın. Herkes sizi kendi işine geldiği gibi görür.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüşşş demesi zoruna gitmesin.

Bir sevda istiyorum asla beni terk etmeyen, bir gün sırtımdan vurarak bırakıp beni gitmeyen.

Çok vefalı dostlarım var benim. Allah şahit, iyi günümde kendimi hiç yalnız hissettirmediler.

Konuşursam derinden, kimse kalkamaz yerinden…

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah selânı versin!

Adam yerine koyduğum insanları neden koyduğum yerde bulamıyorum.

Kendini beğenmiş insanları severim. Hiç kimsenin beğenmediği bir şeyi beğenmek ayrıcalıktır.

Ne yarım kaldım senden sonra ne de yaralı, beni ne sen yıkabilirsin ne de en kralı…

Bu saatten sonra ben tren gibi geçerim, sen öküz gibi bakarsın.

Artistlik yapmaya gerek yok. Seni öyle bir görmezlikten gelirim ki; sen bile varlığından şüphe edersin.

Bir defa aldatan kişiyi affedersen, seni yine kullanır. Çünkü ihanet bir ruh hali değil; karakterin dökülüş biçimidir.

Hayatımdan gidenler ya hoşuma giderler ya da boşuna.

Beni sevmeyen varmış! Bak kalbim kırıldı, ritmi bile değişti. Tın tın tın…

Bugünlerde söylediklerimi birileri üzerlerine alıyormuş. Alsın havalar soğudu üşümesin.

Ne diyordu şair; yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de bir.

Besmelesiz sevdin galiba beni; yüzün bir yana kaymış, şerefin ayrı bir yana.

Yüz dilde seni seviyorum desen ne fayda. Bir dilde adam gibi söyleyemedikten sonra…