Laf Sokmalı Kapak Sözler

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

Benim bütünlemem yok sevgilim. Bir kere kaldın mı benden bir daha geçemezsin.

Parçaları kaybolmuş puzzle gibisiniz. Kiminizin aklı kiminizin ruhu kiminizin kalbi yok.

Bana kalbimdesin deme sevgili, kalabalık yerlerde sıkıntı basıyor beni.

Sokak lambası gibi olma ey yar kime yandığın belli olsun. Necip Fazıl Kısakürek

Varlığım parmağına ‘yüzük’ olmadı ya. Yokluğum kulağına ‘küpe’ olsun.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Moralim çok bozuk; şu seni seviyorumlu fıkranı anlat da gülelim birazcık.

İsteyen istediği yere gitsin, zincirini kırıp giden iti ben bir daha kapıma bağlamam.

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca, telefon akıllı olsa bile işe yaramıyor.

Kendime yakışanı severim. Herkese yapışanı değil.

Konuştuğun kadar şerefli olsaydı hislerin; şerefini iki paralık etmezdi seçimlerin.

Oralarda benden yok bir düşünsen anlarsın. Buralarda senden çok var görsen şaşarsın.

Sana değer verip aşkı bulacağıma x’e değer veririm y’yi bulurum daha iyi.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Erkek arkadaşının parası yok diye tokum” diyen de vardır, yokum” diyen de.

Yemin ederim senden başkasını sevmem demişti. Sıradaki yemin tükürüp de yalayanlara gelsin.

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter.

Hayatım bir reklam olsa, sen araya giren reklam olurdun.

Gidişine illa bir isim konulacaksa MAL KAYBI diyelim.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda def olup gidenler kimin umurunda.

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah salânı versin.

Ne yarım kaldım senden sonra ne de yaralı, beni ne sen yıkabilirsin ne de en kralı.

İlla köpek olacağım diyorsanız; sadakati öğrenin, havlamayı değil!

Bir zam da şu insanlara gelse kendilerini bu kadar ucuza satmasalar.

Biraz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

‎50 kuruşluk çikolatanın verdiği mutluluğu veremeyen insanlar var.

Bir zamanlar toz konduramadıklarım, şimdi kirden görünmez olmuş.

En güzel ironisidir dünyanın, seni üzmek istemiyorum diyen herkesin hayatımızın içine sıçması.

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Gitmeyi tercih edenlerin ardından, el sallayın ki; artık sadece bir EL olduklarını daha iyi görsünler.

Bir kadının gözyaşının akmasına sadece soğan değil, bir ‘hıyar’ da neden olabilir.

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

Eskiden altını çizdiklerimin, şimdi üstünü çiziyorum.

Sevgimi anlayamadın mı gözlerimdeki yaştan, atalarımız doğru demiş eşek ne anlar hoş laftan.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüşşş demesi zoruna gitmesin.

Ey sevgili nedir yüzündeki acı yoksa kırılan hayallerim mi battı eline?

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Karakterin otursun, söz ben ayağa kalkacağım.

Ara sıra kullan o beynini, yan etkisi yokmuş.

Şimdi söyle; hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın.