Kara Sevda Sözleri

Bir kadın aşka inanmıyorum derken, aslında tek bir şey söylemek istiyordur: Hadi beni aşka inandır.

Evvelimiz aşk, halimiz aşk, istikbalimiz aşk.

Gönlüme düştüğü günden beri o ateşi aşk bilirim. Lal olmuş dilime adını dolar. Beni sen, seni ben bilirim.

Sizi hayallerinden vazgeçecek kadar seven bir kalp bulduysanız Allah’tan yeni bir ömür isteyin. Çünkü bir ömür yetmez onu sevmeye.

Gerçek sevgi sabırdır, her şeye dayanır. Affeder, çabalar, gerektiğinde susar, kabullenir ama asla bitmez.

Sensiz bir “gün” daha akşam oldu. İçim el vermiyor. Biz buna “gün” demeyelim.

Öğrendik ki: Her yarayı saran zaman değil, sevgidir.

O senin neyin olur dediler. Uzaktan dedim uzaktan yandığım olur kendisi.

Sen bana Allah’ın emanetisin. Seni sevmek aşktır bana.

Aşkın hikâyesini, durmaksızın feryat eden bülbüle değil. Sessiz sedasız can veren pervanelere sor.

Gözlerime bakarken gözlerinin içi gülüyordu, nasıl sevmezdim?

O yokken “hayır sevmiyorum, unuttum” deyip, onu görünce elin ayağın birbirine dolanıyorsa; aşıksın işte.

Ne iş yaparsın sen dedi. Hamalım dedim. Nasıl yani dedi. Elimden tutmasını bilenin, yüreğini taşırım dedim.

Aşk kaçmaktan çok kovalamak, görmekten çok özlemek, gitmekten çok beklemek, dokunmaktan çok düşünmektir.

Aşk ateşten bir parçadır; önce ruhunu aydınlatır, sonra bedenini ısıtır. Ama illaki yakar benliğini kavurur.

Ey gece git o yâre söyle. Kokusuna sarılıp uyumak isteyen biri var.

Apansız uykum kaçıyor kaç gece.

İyi geceler canım derdin. Gecenin iyiliğinden çok, canın olma düşüncesi yeşerir dururdu içimde.

Öyle bir ‘yâr’ sev ki evladım; elinde su tasıyla, iftarı bekleyen oruçlu gibi beklesin seni…

Sen bile bilemezsin gülüşün ben de kaç bahar eder.

Sevmek için yürek, sürdürmek için emek gerek.

Bir yürek anca bir yürek ile takas edilir, yüreğini almadığıma, yüreğimi vermem.

Seni bekleyişimin adı yok. Sadece yüreğim de lal olmuş duamsın.

Eskiden karanlıktan korkar yağmurdan ürperirdim şimdi karanlıklar sırdaşım yağmurlar gözyaşım oldu.

Konu ne zaman senden açılsa kapatmaya kıyamıyorum.

Yerden yere vurmak yardan yâre tutulmak değildi aşk. Yer yerinden oynasa da Yâr’i yürekten oynatmamaktı aşk.

Canımın içi, sen hangi şiirden kaçıp geldin yüreğimin orta yerine?

Senin göz bebeklerin var ya, kadın kadın gülen, insan insan bakan göz bebeklerin. Beni tutsa tutsa gözlerin tutar ayakta. Beni yıksa yıksa gözlerin yerle bir eder. Bir açarsın ki mutluyum. Bir kaparsın her şey elimden gitmiş.

Halden ala halsizliğim, sözden ala sessizliğim. Ben seninle olduktan sonra, umurumda değil kimsesizliğim.