İnstagram Hikaye Sözleri

Bazen ölüm olsaydı da ayrılık olmasaydı dersin.

Ne gemisi kaptan, bizim dünyamız battı!

Tabiatta da öyledir, güzelse zehirlidir.

Yüreğimin anahtarını verdiğim insanlar tarafından zamanım yeterince çalındı. Artık tek bir anımı hak etmeyenleri kolaylıkla silebiliyorum.

Nerede olursan ol başını yastığa koyduğun zaman kaçınılması imkânsız şeylerle birlikte uyuyorsun.

Benimsin kadar samimi bir kelime daha yok.

Anlamını kaybedeni geri getirmeye çalışmayın, bırakın inceldiği yerden kopsun.

Bir gel diyeni olmayınca şarkılara sığınıyor insan.

Artık yazılacak bir şey kalmadı. İcraata döktükten sonra göğe bakalım.

O kapı kapandı diyorsun ama durmadan delikten bakıyorsun.

Artık seni sevmeyişime üzülüyorum, seni severken bir başkaydım ben.

Zamanı gelince her şey daha iyiye gittiğinde, şu an yanımda olmayanların elimi tutmasına izin vermeyeceğim.

Ben her şeyi tek başıma yaptıktan sonra bir yerlerden çıkıp dahil olmanıza hiç gerek yok. İş işten geçti.

Ben artık ikinci bir şansı hak ettiğini düşünmüyorum.

Bir insanı bunca zaman boşuna sevdiğini anlamış olmaktan daha büyük bir çöküş görmedi hiçbir imparatorluk.

Bazı arkadaşlar kardeş kadar değerli.

Benimsin demek kadar samimi bir kelime daha yok.

Bir insana kırdığını söylemek çok yorucu değil mi? Seni incitene ne olduğunu anlaması için çabalayan sensin.

Bakma öyle suskun durduğuma, dağlarında sesi çıkmaz unutma!

Bazı insanlara merhamet etmek kendi mezarına toprak atmak gibi bir şey. Haddini, yerini, konuşmasını bilmeyenlere bunu yapmayacaksın.

Allah gönlüne göre versin, diye dua ettiklerinde hep seni düşünüp âmin dedim ben.

Anne sevgisi hariç her şeyden şüphe ediyorum.

Aşkı gerçek olsaydı zaten bitmezdi, seven insanlar birbirlerini beklerdi.

Aklı yarda olanın, gözü yerde olurmuş.

Anlamak isteyene sessizliğin bile yeter, Anlamak istemeyene bağırsan ne fayda!

Her insan hata yapar, sen yanlış yaptın.

Alıştım artık, cümlesi çok umutsuz değil mi?

Yüzüne bakarsam gülümserim deyip kafayı başka yöne çevirmek güzel bir küskünlük.

Yaşın değil, yaşadıkların öğretir sana hayatı.

Ben sana liman olurum diyenin, denizinde boğuldum ben.

Ne yaparsan yap değiştiremeyeceğin şeyler varmış hayatta. Böyle olması gerekiyormuş demek ki dedim. Pes etmek değildi benimki, kabul ettim.

Ne zaman gülecek bu yüzümüz demeye kalmadan bir darbe daha yiyoruz hayattan.

Aferin sana kirpik! İşte şimdi gözüme girdin.

Ne zor şey insanın hissettiklerini söyleyememesi, ne zor şey severken susmak. Bu ömür susmalar için fazla kısa değil mi?

Anlamak isteyen her türlü anlar, O yüzden boşa çaba harcamayın.

Beni kötü biri olmak zorunda sen bıraktın, şimdi bunu yargılamak yaptığın en aşağılık şey.

Vefa çok ağır yüktür. Her insan taşıyamaz.

Bazı şeyleri gözlerle görmeye gerek yok; kalp gözüm yeterince görüyor.

Bazen birini delice severken ki halini özlüyor insan.

Çok sevmeye değil, hep sevilmeye ihtiyacım var.

Yaşadığım şeyler ne kadar güzel olursa olsun aklımdaki insan yanımda olmayınca yarım bile edemeyecek kadar eksik oluyorum.

Ağızda lokma varken konuşmak kolay, yüreğimde sen varken iken susmak ne zormuş be!

Bir gün beni aramanı bekliyorum ama öyle telefonla değil. Sevgimi, değerimi, kıymetimi, her şeyi.

Bana önemsizmişim gibi davrandığı her an uzaklaşıyorum.

Gözleri uzaklara dalan birisinin, yakınlarda olmayan bir hikayesi vardır.

Nerede ve nasıl yaşarsanız yaşayın, son bakışmada gördüğünüz o an, insanın beyninde bir tablo gibi hep asılı kalıyor.

Alıp başımı gitmek istiyorum bu şehirden, nereye olursa.