Hallacı Mansur Sözleri

Her makamın iki ilmi vardır: Kavranabilen ve kavranamayan, yani bilinen ve bilinemeyen.

Ben ümitsizlik dergâhının kızı, Mansurumu arıyorum, Hallacımı kaybettim, idamımı bekliyorum. Habibim ben Salâvatımı yitirdim, Kıblem asasını Nil’de unuttu.

Fakir; Allah’tan başka her şeyden müstağni olan ve yalnız Allah’a bakan kimsedir.

Taş atanlar beni tanımaz. Halden anlayanların bir gülü beni incitti.

O’na döneceğini inanman için, ‘O’ndan olduğunu kabul etmen gerek!

Cömertlik denizi oldum, kime yalvaracağım? Sonsuzlukta yok oldum, kimin adını anacağım?

İnsan bir kainattır ancak kâinat da insandır. Tek tek bakarsan çok görürsün, bütün bakarsan tek görürsün.

Tevekkül; bir şehirde yemek yemeye senden daha müstahak olan birisinin bulunduğunu bildiğin zaman, yemek yememendir.

Aşk’ta kılınan iki rek’at namazın abdesti ancak ve ancak kanla alınırsa sahih olur!

O iman gücü öyle bir cevherdir ki, en kutsal Aşk ateşidir. Bakmaksızın görmek, duymaksızın işitmek, öğrenmeksizin bilmektir.

Müridin cehdi keşfini, muradın keşfi cehdini geçmiştir. Kişinin vakti, bağrındaki deryanın incisidir; yarın kıyamet günü bu incileri mahşerin zeminine çarparlar.

Erkeklerin yüz boyası onların kanlarıdır.

Senin ruhun benim ruhuma şarabın saf su ile karışması gibi karışmıştır. Sana herhangi bir şey dokunduğunda bana da dokunur. Ey Allah’ım, her durumda Sen bensin!

Allah’ım! İnsanlar seni verdiğin nimetler yüzünden severler; bense seni verdiğin belalar yüzünden severim.

Sözler ve sohbetler illetlere, fiiller şirke bağlıdır. Allah ise cümlesinden müstağnidir.

İyi yaradılışlı olmak esenliktir.

Konuşan diller; susan kalplerin helakidir.

Dünyayı unutan, nefs zahidi; ahireti unutan, kalb zahidi; kendini unutan da rûh zahidi olur.

Benim kollarımı, bacaklarımı, başımı kestikten sonra, cesedimi yakıp, külünü Dicle’ye atarlar. Korkarım ki, nehir taşıp Bağdat’ı basar. O zaman hırkamı nehre götürüp at.

Ey aşk, kendi kendini yakarken fark ettin mi cehennemin sana özendiğini?

Cehennem acı çektiğiniz yer değil, acı çektiğinizi kimsenin duymadığı yerdir.

Yüksek ahlak; Hakk’ı tanıdıktan sonra, halktan gelen eza cefanın insana tesir etmemesidir.

Hakka olan aşk, hakka götürür, Bir’e olan aşk, Bir’e götürür!

Aşk için çekilen Dar’a, başı veren ancak kavuşur Nar-ı Cam’a.

Nokta, tüm çizgilerin esasıdır.

Darağacı, erenlerin miracıdır.

Mürid tövbesinin, mürad ise arınmışlığın gölgesindedir.

Sonsuzluktaki ilk kopuşta, O’nun aşk iksirinden içmiş varlıklar, çoğalmış yayılmışlar tüm alemlere.

Yaşamımda ölümüm, ölümümde yaşamım, ölümü ise mutluluk sayarım.

Dünyadan geçmek nefs zühdü, Ahiretten geçmek ruh zühtüdür.

Allah’ım, bana senin için bu işkenceyi revâ görenlere rahmet et! Senin rızan için beni elimden, ayağımdan, gözlerimden, başımdan, canımdan ayıran bu kullarını affet!