Fiyakalı Mesajlar

Gelecekten bahsedenlerin gidişine hastayım.

Suskunluğum soylu bir meydan okumadır ama karaktersiz olanda işe yaramaz!

Adam olmak bir gruba dahil olmak değil, bir duruşa sahip olmaktır.

Gönül kapısı herkese açılır mı, iki laf eden adam sayılır mı? Bakma insanoğlunun uyruğuna, tanıyamazsın basmadıkça kuyruğuna.

Ayaktayım işte herkese inat, kralı da gelse bozulmaz bu saltanat!

Yanıma keyfimin kâhyasını, paşa gönlümü ve tepemin tasını alarak hep beraber, burnumun dikine gitmeye bayılıyorum.

Paran varsa insanlar seni tanır. Paran yoksa sen insanları tanırsın.

Unutma, sen gitmekle eylem yaparsan, ben unutmakla devrim yaparım.

Çok mütevaziyimdir, bu yüzden sadece iyi olduğumu iddia ediyorum. Yoksa “MÜKEMMEL” olduğumu herkes bilir.

Sen sen ol önce insan ol geri kalan her şey peşinden gelir zaten.

Verdiğim değerin içinde kabartma tozu mu var anlamadım gitti. Kime değer verdiysem, hep şişti.

Okumayı öğrenen çocuk gibi hecelerken ismini, “aşk” oldu dilim damağım. Susadım bu gece sana.

Her ne olursan ol dedim sen şeref yoksunu olmayı seçtin.

Yolların uzaklığı fark etmezdi seven yürek için. Bahaneler üretiyorsa gel vazgeç. Değmez üzülmeye, yalan bir sevda için.

İyi olmak kolaydır, zor olan adil olabilmektir. Victor Hugo

Sen benim gözümün nuru bir tanecik hainimsin…

Rus ruleti oynayasım var, maksat kafam dağılsın.

Hayata baktığın pencereden düşmen dileğiyle; hoşça kal!

Herkes beni sevseydi zaten, karakterimden şüphe ederdim.

Vereceğimiz değeri hak ettiğinden emin olabilsek, önüne dünyaları sereceğiz de işte. Hangi maskenin altında kim var belli değil.

İnsanlar ikiye ayrılır. Su kadar aziz olanlar, su kadar ucuz olanlar.

Beni sev ya da benden nefret et! İkisi de benim yararıma; seversen hep kalbinde olurum, nefret edersen hep aklında.

Eğer inceldiği yerden kopmasına izin vermezsen, gün gelir en sağlam yerinden kopar Canın yanar.

Hiçbir zaman doğru insan çıkmaz karşına. Ya zaman yanlıştır, ya da insan.

Sarhoşken söylenmiş her söz ayıkken düşünülmüş olan sözdür.

Geceler ateş püskürüyormuş, ne fark eder. Biz ne cehennemler gördük birader!

Herkesin işine yaradığın kadar iyisin bu hayatta.

Aradığınız kişiye ulaşamıyorsanız sorun hatlarda değil, menfaatlerdedir…

Belki de hepimiz hiç düşünmeden kalbimizin en iyi kısmını vermişizdir. Hem de karşılığında bizi düşünmesi zor olanlara.

İnsanı en kolay ağlatan sevdiğidir, en kolay aldatan da dostları. Aslında kimseye güvenmemek lazım; beyaz gülün gölgesi bile siyahtır.

Ben kimseyi hayatımdan çıkartmadım. Sadece yerlerini değiştirdim. Hak edeni kutlar, hak etmeyeni şutlarım!

Bu günler kötü olsa bile yarınlar hep güzel olur derler peki bu günler dünlerin yarınları değil miydi?

Hayatımdan keşkeleri attım, boşverlerle mutluyum!

Kral olsan ne yazar senin de gideceğin 2 metre mezar.

Hayatımda virgüle ve noktaya çok dikkat virgül gibi nerde duracağımı, nokta gibi nerde bitireceğimi iyi bilirim!

Hadi kaldır kadehi; varsa şerefine, yoksa gidişine içelim.

Öyle eksildik ki yaşarken bize dokunan her şeyi eksiltiyoruz.

Kendin kadar aklımdasın.

Sabırdan söylenen söz ağır olur. Söyletmeyin!

Bırak giden gitsin, silen silsin, atacak kemiğin varsa köpeğin çok olur!

Bazı insanlara verebileceğin en büyük değer, isimlerinin baş harfini büyük yazmak olur. Gerisine inanın değmezler!

İçinde ebedi kalamayacağınız dünyadan, size ebedi kalacak şeyler alın.

Senin yüzün güzel olsa ne olur ki kalp kömür karası olduktan sonra…

Ben de sana verilecek günah bile kalmadı haberin olsun.

Ben seni kalbin atsın diye sevdim Götün kalksın diye değil!

Benim tövbe ettiklerim, milletin duası olmuş. Ne diyeyim Allah kabul etsin!

Belki sarayımız yoktu ama biz hep kraldık.

Tilkiyi canından eden parlak postudur. İnsanı canından eden kahpe dostudur.

İki kural vardır sakın unutma! Zehirden şifa, karaktersizden vefa beklenmez!

Ölmeyi çoktan göze aldım, ama yanımda kimleri götüreceğim onu düşünüyorum.

Bana zoru anlatma. O benim hayat felsefem. Öfkeyle kalkarsam zarar vermeden oturmam.

Ne kimsenin köpeği olduk ne de başkasının köpeğiyle muhatap olduk.

Tanrım tüm çiçeklerin solduğu öyle bir sonbahar gecesi al ki canımı vefasız yar koyacak tek bir gül bile bulamasın mezar taşıma.

Deli gibi severek aklını almalısın kadının. Yarı yolda bırakıp ahını değil.

Yaptıklarıyla küçülenler, laflarıyla büyüdükleriniz sanmasınlar!

Çakallar kuzunun bol olduğu yeri değil, sahipsiz kaldığı yerleri severler.

Dünyanın en ağır yükü, aklı sende olmayanı ısrarla yüreğinde taşımaktır.

İnsanlar beni rest çekişimden bilir, ite köpeğe diz çöküşümden değil!

Arada bir düşmüş taklidi yapacaksın ki; adi insanları öğreneceksin!

Şeytanı yanıma çırak almış adamım, sessizliğime aldanıp üstüme gelmeyin yakarım!

Yüreğimden yüreğine giden yol güllerle bezeli. Soldurma o gülleri ey güzeller güzeli. Unuttum sanma sakın sevgimiz ezeli. Şimdi selamımı alsın dostların en güzeli.

Ne zaman gözlerinin içine baksam, biliyorum. İkimizi de aşar, o kapının ardındaki masal.

Gülüşlerim var benim, her sıkıntıya eyvallah diyen.

Ve bazen o kadar çok ağlarsın ki, boğazına oturan yumruk yüzünden hiç mi sevmedin bile diyemezsin!

Gidenin arkasından diz çökmeyin, cenaze namazında secdeye varılmaz!

Kırk fırın ekmek yeseniz fark etmez, hamurunuzda yoksa adamlık!

Seni üzen kral da olsa sileceksin ki alayına ibret olsun. Bilecekler ki kralını silen soytarısıyla uğraşmaz.

Her insan kendine yakışanı yapar. Çünkü kalite asla tesadüf değildir.