Fenomen Sözler

Bana düşman kim varsa hep zayıf noktamdan vurmaya çalıştı. Bilmedikleri insan yüzleştiği yaralarla kanatamazsınız.

Özlemin azı çoğu olmaz, ağırdır işte!

Sen benim şarkımsın, herkesin dili dönmez.

İlk başta herkes iyidir. İnsanların ilk söylediklerine değil, son yaptıklarına bakacaksın.

O da sevecekti ama işi çıktı demek ki. Yoksa kesin severdi.

Senin şerefe kaldırdığın kadehi ben hep mutluluğa kaldırdım… Çünkü senin şerefe benim ise mutluluğa ihtiyacım var.

Bazen tanıdığına bin pişman olursun. Anandan emdiğin süt burnundan gelir. Bazen birini geç tanıdığına pişman olursun.

Aşkın kapısı her zaman açık, önemli olan sen aşka açık mısın?

Ah benim sevdasında bencil ama yüreğinde sağlam sevdiğim. Aklıma gelişini seveyim. Ne güzel darmaduman ediyorsun beni.

Ya kelebekler dünyayı gördükten sonra intihar ediyorsa?

Buralardan gitme, buralar gitsin; sen gitme.

Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi; şimdi güzelliklerin bile çirkin.

Bir kız hoşlandı mı, o adamın anneannesinden kayıp eniştesine kadar her şeyi öğrenir.

Herkesleşiyorsun. Yapma ne olur.

Dünya gözü ile bakan yüzü, gönül gözü ile bakan özü görür. Mevlâna

Sabretmesini bil, vaktinden önce çiçek açmaz.

İplerdeki düğüm bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazdakiler.

“Boş ver” kelimesi de olmasaydı hayat çekilmezdi.

Herkesi geçtim de senin de öyle düşünmen kalbimi acıttı.

Aklı yarda olanın, gözü yerde olur.

Bu dünya iyi olanların değil, iyi oynayanların dünyası.

Kalbimi kırdığın gecenin sabahında bile sana sarılıp ağlamak istiyorum. Bu kadar neden sever insan.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

İki biradan sonra herkes herkesi sever. Sen beni kahvaltıda sev!

Özlüyorum, ölüyorum, bitiyorum ama geri istemiyorum. Bu nasıl bir his lan.

Allah çok verip azdırmasın, az verip aratmasın.

Acıyorum sana, yemin ederim böyle bir sevginin içine ettiğin için acıyorum.

Bir hoşça kala sığdırdı beni, yere göğe sığdıramadığım.

Yalnız olmak, yanlış kalpte olmaktan iyidir.

Aradığı zaman uyuyormuş gibi rol yaptıklarımız var. Bir de uyurken aradığında ‘uyumuyordum konuşabiliriz’ dediklerimiz.

Oluruna bıraktım, olmuyorsa tamamen bırakacağım.

Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?

Ayrılıktan sonra, kalbini bir müddet ilişkiye kapatmak; yalnızlığı değil, asilliği gösterir.

Bazen senin hiçbir şey yapmana gerek kalmaz; Allah senin intikamını sessizce alır.

Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.

Yanıltmasın seni masum bakışlar, bazılarını şeytan ayakta alkışlar.

Hayata karşı ilk küskünlüğümüz; yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.

Seni görmezken bile bu kadar seviyorsa gönlüm. Görünce nasıl dayansın ki!

Sen yeter ki çocukluk yap, gönlümde salıncağın hazır.

Umursamam gereken şeylere gereğinden fazla değer verip üzülmek gibi huyum var.

Bana dikenini gösterirken, başkalarına çiçek açışını hiçbir zaman unutmayacağım.

Yorma kendini, bırak hayatına eşlik etmek isteyenler seninle gelsin.

İplerdeki düğümler bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazındakiler. La Edri

Demek ki neymiş; kahpe olan sadece Bizans değilmiş.

Yağ satardık, bal satardık; ne güzel yıllardı kimsenin kimseyi satmadığı.

Birinin hayatına öylece girip… Onlar için değerli bir hale gelip, sonra da çekip gidemezsin öylece.