Erdem Bayazıt Sözleri

İçimde kaynayan bir mahşer var.

Hep yarınları bekledi bu insanlar, geldiğini hiçbir zaman fark etmediler.

Unutma diyorum ama sen anla, anlat bizim de yaşamak istediğimizi onlara.

Ya bütün şairler ‘seni’ sevmiş, ya da ben her mısrada ‘seni’ buluyorum.

Önünü alamıyorum bu kör gidişlerin yollarda. Herkes bir yere gidiyor önünü alamıyorum.

Aşksız şehirler ölüdürler.

Dağıttıkça çoğalır bizim zenginliğimiz. Aşkın bir adı da berekettir!

Sensizlik bir kuyu imiş onu aşamamışım.

Bir şarkı gibisin dünya! Çoğu zaman hüzün makamında… Coşkulu bazen de. Kimi zaman bir öğle vakti gibi sıkıntılı ve sabit…

Şiir diye bir ömür tüketerek yazdıklarım iki saatte okunuyor.

Birbirine kırgın duvarlar, insanlar ve gölgeler. Şimdi ne yazsam da geçse kalbimin küsü?

Ölümle tanıştıktan sonra anladım. Sadece bir kimlik belgesi olduğunu yaşamanın…

İnanca sahip olmak, insan olmanın şartı.

Hadi tut ellerimden, gök gibi, ölü gibi, yalnızım.

Benim de payıma düştü. Biraz mavi biraz ümit.

Her çocuk antik çağ filozoflarından bir kalıntı sanki.

Duy beni ve dinle, denizler boğuşuyor içimde.

Alınlar görmüşüm ki vatanımın coğrafyasıdır, Her kırışığı sorulacak bir hesabı, Her çizgisi tarihten bir yaprağı anlatır.

Dervişim dünyaları taşırım cebimde hayat bir elimde; ölüm diğerinde

Durmadan akıyor kalbim ayaklarına. Bana karanlık bakma.

Bir şarkı gibisin dünya! Çoğu zaman hüzün makamında…

Yaslan göğsüme sevdiğim. Benim gönlüm gök gibidir, açık deniz gibidir. Pas tutmaz benim içim, yeryüzü gibidir. Toprak gibidir.

Kader izin vermediyse doğru kişi değildir belki de.

Susmanın kalesine sığınıyorum. Önümde karanlıktan duvarlar, sırtımda insan yüklü bir gök var.

Kelimeler ki tank gibi geçer adamın yüreğinden. Harfler harp düzeni almıştır mısralarında.

Müslüman yürekler bilirim daha. Kızdı mı cehennem kesilir sevdi mi cennet.

Kadınlar ki anne olmamak için direniyorlar. Erkekler ki savaşmayı tümden unutmuşlar. Çocuklar zaten hiç çocuk olmuyorlar.

Bilincindeyim doğan ayın, eriyen karın, akan suyun ve usul usul tükenen zamanın.

Aşkın bir adı da, yorulmamaktır.

Ölüm ne uzak ne yakın bize ölüm. Ölümsüzlüğü tattık ne yapsın bize ölüm.

Hayatı yorumlamak değil yaptığımız Sürekli bir hüzün yağmurunda ıslanmak belki!

Boğuk bir bakışın oluyor senin. Bir girdap derinliğinde kayboluyor gibiyim. Yok gibi yaşamak bu kalkıp kurtulmak gibi kalabalıktan. Durma bana türkü söyle Anadolu olsun.

Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar, bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar.

Dünyanın en uzun hüznü yağıyor. Yorgun ve yenilmiş insanlığımızın üstüne.

Yalnız imkânsızlığı mı anlatır bir bulut. Yağmaya hazır bekliyorsa gökyüzünde.