En Son Damar Sözler

Size sıradan biriymiş gibi davranan hiç kimseyi sevmeyin.

Çıkartın sigaraları, bu gece hayal kuracağız!

Beni aşka öyle aç bıraktın ki, yokluğunda kendi duygularımı katık yapıp yedim. Şimdi bir garibim sevdanın yolunda, durağım belli değil, gideceğim yer belli değil.

Seni gerçekten seven bir yolunu bulur ve sana kalır. Kendinden bile gider ama sana hep gelir.

Çok güzel gülen insanlar var; içleri paramparça!

Yıkılan sadece hayallerim, kişiliğim ve karakterim değil.

Kıyısında zaman geçirdiğimiz denizlerde boğulduk.

Artık herhangi bir hayale kucak açamayacak kadar yorgunum.

Bazen doğru olanı yapmak için, en çok istediklerimizden vazgeçmemiz gerekir. Hayallerimizden bile.

Ben düşüncülerimi diğer insanların fikrini değiştirecek diye paylaşmam. Ben düşüncelerimi benim gibi düşünen insanlarla yalnız olmadıklarını bilmeleri için paylaşırım.

Zor günler, dostu düşmanı ayıklamak için var.

Gönül yorgun düştüğünde, yürek dilsiz kalır.

Ben acının kirpiğinden öpmüşüm, huzur bana göz kırpmaz.

Umudun rengi siyah olunca, kör olmamak elde değil.

Ah kalbim, sevgiyle büyüdün, acı ile olgunlaş.

Beni en çok terk edilmek olgunlaştırdı. Şimdi öyle bir nasır kapladı ki kalbim, insanların hepsi terk etse bana mısın demez artık.

Erkek adamda herkes gibi hata yapar ancak asla ama asla yamuk yapmaz.

Senin de sevgin yalan, yalan dünya gibi sende yalansın.

Biz o ihtimallerin üstünde çok sigara söndürdük.

Nefes alan her insan, yaşamıyor doktor.

Bazı kadınlar doğuştan başroldür bayım. Ondandır, figüran olmayışları, kısa metrajlı uyduruk sevdalarınıza.

Sustuğum yerde sen varsın. Konuştuğum yerde özlemin.

Unutulmak kadar acıdır bazen yaşamak.

Ve sonra anlıyorsun. Hiç kimsenin hiçbir şeye değmediğini.

Dışarıdan bakıldığında hiçbir şeyi umursamayan biri olarak gözükebilirim. Ama içimde kaç farklı dünyanın yıkıldığını siz bilemezsiniz.

Oyun bitti perde kapandı gerçek hayata hoş geldin.

İstersem çare, istemezsem bahane bulurum. Sen rahat ol!

İlk defa yıkılmadık ki bu yalancı dünyada. Elbet yine kalkarız.

Kahpeliğin okulu yok ama mezunu çok.

Masal kitabı gibisin, okuması güzel ama inanması çok zor.

Beni yokluğunla savaştırma! Kaybederim!

Üzüleceğinizi bile bile üstünüze gelenleri affetmeyin. Bilerek kendinden güçsüzü ezenler, ezilmeyi hak ederler.

Ne yaptıysam seni unutamadım.

Sinir uçlarımı yok ettin sevgili. Artık çok istesem de seni sevmeyi, başaramıyorum.

Canı yanmış insanlar tehlikelidir. Nasıl savaşacaklarını öğrenmişlerdir.

Bir gün aynı demlikten çay içersek anlatırım sana. Gökyüzü neden mavidir?

Bir yudum almaz mısın kahvenden? Yoksa korktun mu beni 40 yıl sevmekten. Cemal Süreyya

Verdiği umudu geri alan, aldığı ahı da güle güle kullansın.

Hayatı yaşayamam diye korkacağına, hayat akıp giderken sızıntı yapan yeri bul ve durdur zamanı. İçinde bulunduğun anı yaşamayacaksan, ne anlamı kalır ki nefes almanın.

Biz ne günler gördük reis ne kavgalar verdik reis, gelen vurdu yıkılmadık, bu da geçer değil koca reis.

Çektiğini acı sanıyorsan, bir de anasız babasız büyümeye çalışan çocuklara bak. Allaha nankörlük etme, bu haline şükret evlat.

Bazen sessizlik son sözü söylemekten daha etkilidir.

Daha iyi olanı değil! Sana kendini iyi hissettiren birini seçmelisin.

Ayakta kalmasını bilen insanlar için, kaybetmek büyük bir mesele değildir.

Varsın olmasın hayatta her istediğimiz, biz olana “Elhamdülillah”, olmayana da “Eyvallah” demesini biliriz.

Kalemimin kurşunu bitmiş, öldüremiyorum seni.

Üzülmem mi sanıyorsun yürek ağlar gözden önce.

Bütün gün yine seni özlemekle geçti. Sevip sarılmamakla, mesafelere kızıp dokunmamakla.

İnsanlar seninle konuşmayı bıraktığında, arkandan konuşmaya başlarlar.

Kalp durduğu zaman değil, unutulduğu zaman ölür.

Ağaçtan meyve bekliyorsan dalını, insandan sevgi bekliyorsan güvenini kırma.

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

Benim sana koşmaktan dizlerim kan revan içinde. Sen çakıl taşını bahane ediyorsun.

Zamanı öldürmekten söz ederiz ama bizi öldüren zamandır.

Yüreğimizde ölen insanların, dilimizde duası olmaz bizim!