Dramatik Sözler

Çok şey istemedim ki, yüreğimdeki sevginin hakkını verseydin yeterdi bana.

Yanlış insanlarla doğru yapmaya çalışınca ‘Neden olmuyor’ demenin de bir anlamı olmuyor.

Aslında iyi biriydim, sonra canımı yaktılar duygularımı kaybettim.

Sevgisiz tükenmiş kalbimin atışları. Artık hiç atmıyor sanki. Gelip girsen tekrar yüreğime, sana can vermek için hiç kan pompalamayacak belli.

Kimi çok sevdiysem, mutsuz olmam için yemin etmiş gibi uğraştı.

Kalbim, seninle gurur duymalıyım, bunca acıya katlandığın için.

Gönlümün pasını silecek, bir gönül dostum da yok.

Bazen olacak gibi gözükür, olacağına inanırsın, sonra tam oldu derken, olan sadece kocaman bir hiç olduğunu fark edersin.

Onsuz kaldığını anladığında uyumayı dene, bundan sonra yapabileceğin en iyi şey o olacak.

Ne senden vazgeçesim var; ne de sana gelebilecek bir yolum.

Güzelliği anlamak için bir kere bakmak yeter ama bir karara varmak için çok düşünmek gerekir.

Bazen bir sözün olur, söylesen de seni yakar, sussan da.

Aslında acılar hiç geçmiyor, yeni acılar gelince o meşgaleyle eskilere ara veriliyor.

Çoğu zaman ‘iyi ki varsın’ dediklerimizin gerçek yüzlerini görecek kadar sürprizlerle doludur hayat.

Senden başka engelim olmadı benim.

Koskoca bir umudu, küçücük bir insana sığdırdım.

Her aklıma geldiğinde gözlerim doluyor. Sorsalar anlatılacak gibi değil; içimde öldüremediğim şey her gün beni öldürüyor.

Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyleme. Bir gönül yapamazsan, yıkıp viran eyleme.

Oluruna bırakamazsın, ölümüne bırakırsın bazen.

Eskiden uğruna ölünecek aşklar vardı, şimdi ise sakıza dönmüş çiğnenip atılıyor.

Bir gün benden şikâyet ettiğin ne varsa özleyeceksin.

Ve sözün bittiği yerde sadece susarsın.

Ağlamıyoruz diye, mutlu sanıyorlar galiba.

Sen gidince şamdanlardaki mumları yaktım ve sönünceye kadar geri döner dedim. Ama dönmedin, mumlar da bitti. Şimdi bu şamdanları ne yapayım?

İnce düşündükçe, inciniyor insan.

Bugün günlerden cuma. Yine yeniden. Ve zaman su gibi akıp geçiyor biz öyle bakarken.

Allah’ım bize halden anlayanı gönder, hal bilmezlere yetecek sözümüz kalmadı.

İnsan hüznünü sayfalarca yazabilir, mutluluğu için dakikalarca kahkaha atabilir. Ama acısını uzun uzun anlatamaz. Öyle işte denir. Öyle…

Kendi işini kendin gör! Sakın unutma; beklenti eken, hayal kırıklığı biçer.

Ben senin beni sevebilme ihtimalini yanlış hesapladım.

Bahaneler, sadece uzak kalmayı tercih edenler içindir.

Bırakıp giderken ellerimi, beni böyle mahzun bırakmamıştın hiç. Şimdi söyle zalim sevgilim benimleyken aldığın hayatın tadını nasıl alacaksın?

Sen de yalan oldun ya, bütün doğrular keyfine baksın.

Senin ağırlığın kadar mürekkep kullandım sana yazdığım sözlerle. İki damla sevemedin beni, sana da yazıklar olsun.

Gereksiz olan her şey, hayatımda yerini aldı.

En iyisi bugün çıkmamak dışarıya, hani moralim bozulsun istemiyorum. Görmek istemiyorum el ele tutuşmuş çiftler.

Umudunu yitirme; şu hayatta bir şeyin bitişi, her zaman başka bir şeyin başlamasına sebep olmuştur.

İnsanın en iyi dostu yastığıdır aslında. Mutluluğu da onda gizlidir, gözyaşları da.

Neyin var? Sorusuna derin bir nefes alıp ‘iyiyim’ diye cevap veren insanların neler yaşadığını tahmin bile edemezsiniz.

Yollarına kurşun döktüm belki gelirsin diye. Odamın ışığını açık bıraktım geldiğinde geriye dönme diye.

Mesaj zamanı yaşanılan pişmanlık evresi; atmalı mıyım? Atmalıyım. Atıyorum, attım, atmasa mıydım? Attım da iyi halt yedim. Allah’ta beni kahretsin.

Hevesim kaçmasa birçok şeyi başaracağım ama yok arkadaş, yerinde durmuyor ki. Tam geliyor sonra hemen kaçıyor.

Sen hiç her şeyden vazgeçtin mi? Hayallerinden, geleceğinden, ailenden, sevdiklerinden ve güneşten bile? Ben vazgeçtim.

Aslında bazen, hayatına girenleri düşünmeyi bir kenara bırakıp, kimlerin çıkması gerektiğini düşünmek gerek.

Aklım koca bir mezarlık. Gömülen gömülene, unutulan unutulana.

Bize yakın insanlar, bizi uzaktan da yaralayabilirler.

Seçtiğin yolda sana mutluluklar diliyorum. Unutmak alışmaktır. Unutursun demiyorum ama, alışacaksın biliyorum.

Yanımızda olmayan insanların rüyalarımıza girmesi hiç adil değil.

Her şeyinle seversin, tüm gücünle belki ama yine kaybedersin. Neden mi çünkü her ‘seviyorum’ diyeni adam zannedersin.

Salak salak sahipleniyoruz insanları, sonra onların hiçbir şeyi olmadığımızı anladığımız anda üzülüyoruz.

Sanırım ebem ben doğduğumda göbek bağım yerine, kısmetimi bağlamış.

Yürüdüğümüz yolları gezdim tek başıma yeniden. Bir sen yoktun yanımda kaldırım taşlarında sekerek yürürken.

Neresinden vurulmuş diye sorarlarsa, hayallerinden dersin.

Yabancı bir şarkı gibiyim, dinleyenim çok, anlayanım az.

Ağacın sallandığı gibi, yaprağın düştüğü gibi sen de sallanıp gönlümden düşme!

Bende mutlu son yok, başkasında dene.

Eski yaralarını dindirsin diye sarıldığın insanın sende yeni yaralar açması çok acı.

Uzadı geceler, sensiz bir türlü geçmek bilmiyor. Sabah olunca en azından yanımdayken görmek umudum vardı.

Bir şeyleri kafanızda tam olarak bitiremediyseniz, zaman ilaç değil zehir olur insana.

Beni merak etme; hiçbir şey ve hiç kimse için önemli değilim artık.

Aslında kendimle çok mutluydum, rahat battı sanırım.

Gece mi daha karanlık, insanların kalbi mi?

Umutsuz bu bekleyiş, biliyorum gelmeyeceksin. Ama umutsuz da yaşanmıyor be güzelim.

Yapılacak yığınla hata varken, biz hep aynı hatayı tekrar tekrar yaparız.

Hayattaki en zor şey, insanın kendi kendini teselli etmek zorunda kalmasıdır.

Sensizken hiç böyle olmamıştım. Ya sana alıştım ya sevgine. Yeter ki alıştırma beni sensizliğe.

Öyle karmaşık bir haldeyim ki; ağlaya ağlaya gülesim var!

Ne söz kaldı nefesimde ne aşk kaldı kalbimde çek git artık üzme beni.

Acıyla dolmuş her aşk, çabuk solar.

Bazen aklıma yazacak bir şey gelmiyor. Sanki bütün iyi sözler yazılmış ve yazacak yeni bir söz kalmamış gibi.

Birçok kişinin hayali olursun gidip gerçeği olmak istersin, o da hayal olur.

Öyle yoruldum ki hayattan, kapayıp gözlerimi bir daha açasım gelmiyor.

Yıldızsız gecelerden, güneşsiz sabahlara…

Bana yalan söylediğine üzülmedim, bundan sonra sana inanamayacağıma üzüldüm.

Özledim gel dese, hiç düşünmeden giderim dersiniz! Ama gerçekler acıdır. Ne o gel diyebilir, ne de siz gidebilirsiniz.

Kolay diyorsun, gel bir de sen yaşa sensizliğimi. Atilla İlhan

Üç günlük dünyanın, üçüncü günündeyim.

Sol yanımdasın ama sana dokunamıyorum, bu da bana dokunuyor.

Oysa ki kendim için yaşamadım, senin için öldüğüm kadar.

Senin umurunda olmazdı… Benim, yanında yürürken ayaklarım kesilirdi.

O, yeni bir kadına kalbini bıraktı, ben de artık onu beklemeyi bıraktım.

Her şeyi içine atarsın da, kendini atacak yer bulamazsın.

Tam buldum dediğim anda kaybettiğim için bir şeyleri, artık emin olmadan hiç bir şeye sevinmiyorum. Hayal kırıklığından iyidir.

Bana olan aşkın biterse bir gün, önce bana söyle ilk ben bileyim.