Bunalım Sözler

Işıklar arasında kararmış, tek lamba gibi hissediyorum.

Çok sıkıldıysan bir mezarlığa git. Ölüler iyi bilir, yaşamak güzeldir. Necip Fazıl Kısakürek

Bir gözyaşı düşer toprağa. Toprak anlarda insanı, insan anlamaz insanı.

Dönsen ne dönmesen ne şimdi! Geç değil “hiç” oldu artık! Emre Gökçe

Ağlasam sustuklarım dökülür mü ellerime ellerin gibi?

Kimseden bir şey bekleme, böylece asla hayal kırıklığı yaşamazsın!

İnsanın büyüdükçe mi artıyor dertleri? Yoksa insan büyüdükçe mi anlıyor gerçekleri?

Önceleri hasreti hiç tatmadım. Yârimden hiç ayrı kalmadım biter diye takvimlere baktım. Zor geldi ayrılık alışamadım.

Bir hoşça kala sığdırdı beni, o yerlere göklere sığdıramadığım.

Ben bana inananı hiç yarı yolda bırakmadım! Yarı yolda bırakanı da; bir daha adam yerine koymadım.

Dertlerim içimde birikiyor kum misali, gözlerime vuruyor acısı kalbimi dağlıyor yarası sensizlik bitiriyor beni dön gel ne olur canısı.

Boşuna mutlu olmaya çalışmayın, çalıştığınız yerden sormuyorlar!

Ben de unutabilmek isterdim senin gibi yaşadıklarımızı, çekip gitmek isterdim senin gibi uzak diyarlara, bende gülmek isterdim yıkıp gittiğim hayatın ardından senin gibi.

Özlüyorum seni ve seni özlüyorum kendimde, sen benden gittiğinden beri ben bende değilim, kendimi tanıyamaz oldum sensizliği kaldıramıyorum dön gel sevgili!

Denize kıyısı var sanki yüreğimin, hep serin, hep rutubetli.

Canını sıkma. Zorluğun arkası kolaylıktır Her şeyin bir vakti ve takdiri vardır.

Değişimler her zaman bunalım anlarında gerçekleşirler. Paulo Coelho

Hüznümü ikiye böldüm. Birini sabah, birini gece yaşıyorum. Bu saatten sonra kimseyi çekemem ben, kendi yükümü zor taşıyorum.

Bir ömür boyu seninleyim desende istemem artık. Çünkü sen rüzgârın coşturduğu bir toz bulutusun. Bugün bana esersin yarın ellere.

Dışımda kahkahalardan bir suret, içimde kan ağlayan bir çocuk var.

Ne diyordu şair; yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Artık gelsen de bir gelmesen de bir.

Eski insanlar birbirine ilaçtı. Günümüz insanları ise devasız birer dert.

Ne kadar kalmak istesek de bazen gitmek zorunda kalırız ve ne kadar gitmek zorunda olsak da, kalmaktan yanadır sol yanımız.

Gönlüm deniz değil ki, efkarım sahile vursun.

Nasıl da soğuyor. Sanki sırtında bir hırkaydım da, çıkarıp kenara attın.

Sen istersen eğer, geçmiş unutulabilir ama yaptığın her seçimde bir daha düşün: Çünkü gelecek, geçmiş kadar insaflı olmayabilir. Paul Auster

Kırılan sigara bile olsa duman vermiyorsa eğer, kırılan kalpten sevgi bekleme!

Kaybedecek bir şeyi kalmayınca kendini kaybediyor insan. Barış Yalçın

Yıprandım bittim kalmadı yaşamak için dermanım, gözlerine bakıp ağladım ama beni hiç anlamadın.

Sensizliğin rüzgârı üşütür bedenimi, sensizliğin acısı yakar içimi canısı! Şimdi gözyaşlarım şahittir yalnızlığıma her nefesimde adını anıyorum bıraktığın yerde seni bekliyorum.

Hep kalanlara gidenleri kattım. Bir gün yerine geçemediler. O kalanlara gidenleri kattım yine bir tane sen edemediler.

Kalp kırılganlığı bir süre sonra geçer de, incinen gurur bir türlü iyileşemez.

Giyinip boyansan da renkler üzerinde solar ruhun siyahsa.