Belalı Sözler

Varlığınla başlayan bir günün yokluğunla bitmesine alışamadım aklımda olduğunun yarısı kadar yanımda olsaydın hiç sensiz kalmazdım.

Rahmetin kapısı her an açık. Senin kapın açık mı? Sen ona bak!

Bu saatten sonra sende fırtınalar bile kopsa; bende yaprak kımıldamaz.

Kim derse “geçer” diye. Ona geçsin bu acı.

O gidince, artık başka sevdalara dua etmeye yüzünde olmaz.

Güvenme insanların vefasına; bugün överler, yarın söverler.

Bana attığın kazıkları saklıyorum. Döndüğümde oturacak yerin olsun diye!

Hiç bir aşka yemin etmeyecek kadar yorgun artık kalbim.

Servetini kaybeden çok zarar eder. Arkadaşını kaybeden daha çok zarar eder. Fakat cesaretini kaybeden her şeyini kaybetmiş demektir.

Yakında sana uçmayı öğreteceğim şimdilik yürümeyle başla sonra uçuşa geçeceksin.

Senin yerinden oynatamayacağın taşlar var yeğen ama benim yok!

Benim için insanlar ikiye ayrılır sevdiklerim ve diğerleri sevdiğim insanlarda ikiye ayrılır çok sev diklerim ve diğerleri çok sevdiğim insanlarda ikiye ayrılır. Sen ve diğerleri.

Bize bir mutluluk resmi çektirmedi hayat, ya elimizde kelepçe ya da karşımızda silah.

Sevmek bir cay gibi sevilmekse şeker bizim gibi garibanlar çayı şekersiz içer.

Belalı bir kalbim var sevdiğim senin için atar bu kalbim dilberim, psikopat olsak da bu alemde seni seçti gözlerim, serseri gibi sevdim seni kendim bildim güzelim.

Ben sana liman olurum diyen adamın, denizinde boğuldum ben.

Bazı kızlar özledim diyemez. Oturup saatlerce ağlar.

Başka biri olmaya çalışmak, kendini harcamaktır. Kurt Cobain

Lafımla bu alemi titretirim şeklimle herkese önünü ilikletirim.

Hayatı öyle bir yaşa ki hayat seni kıskansın. Öyle bir sev ki ölüm sana acısın. Öyle bir dost ol ki dost un olmayanlar utansın.

Giden gitmiş, hüznü ayaklandırmak boşuna.

Geceyi gündüz ettiğimiz insanlarla iki çift laf edemez olduk.

Aklımı kaybetmekten değil de bulmaktan çok korkuyorum.

Ne kadar sevmedim deseler de ben o diyenlerin eski aşklarıyım ben yine de gün gelir herkesin aklında sabahlarım!

Dayanağı Allah olan birisini, nasıl yıkabilirsin ki?

Sen olmazsan bir başkası olur, hayat kısa ama seçenekler çok.

Ama fazlada üzülme hayat bitiyor bir gün.

Hayat diyorum, ne garip. Birinin gözden çıkardığı, bir başkasının yaşamına sebep olabiliyor.

Vurursunuz eyvallah da, ölmezsem “Sıkıntı büyük!”

İyi hissettiren insanlar bağımlılık yapar.

Her ağladığında gözlerinden akan her damlanın kalbimi vuran kursun olduğunu düşün, ağlarken çok ağlamada o kursunlar beni öldürmesin.

Ya tam severim ya da tek kalemde silerim tarihi ben yazdım tarihten de ben silerim.

Bir gün beni boynu eğik görürseniz bilin ki yere düşen birini kaldırmak için boynumu eğmişimdir.

Beni de götür yanında. Sorarlarsa başımın belası dersin!

Kara kara kaşlar kömürdü gözler. Nasıl desem ben yetmez sözler. Onu görünce titrer dizler bozan yazarsa alem dinler.

Geri isteyecek kadar çocuk, bir kez daha affetmeyecek kadar olgunum.

Acılarımı bile tatlandırıyor aşkın. Yıkıma terk edilmiş kalemin bütün hücrelerine sürülmüş iksir gibisin.

Yanımda bir kişilik yer var. Sende o kişilik varsa buyur gel!

Fazla nazik olma mezarına çiçek yollarım bu durumda.

Geç kalınmış gibi değil de, artık gerek kalmamış gibi.

Sen benden ayrılmaya karar verecek kadar küçüldüysen, ben senin uğrunda ölümü göze alacak kadar büyüdüm demektir.

Ne kolumda kelepçe ne yanımda gardiyan ne gönlümde zulüm ne ensemde ölüm gün yalnızca sen olacaksın gülüm.

Ben herkese değer verdim. Kimi beni yok saydı, kimi kendini bir bok sandı.

Gözlerimi her kapattığımda, onu görebiliyorum.