Bağcılar Semt Sözleri

Ağlamak sadece ama sadece çocukken sonucu değiştirir.

Suskunluğumuz asaletten falan değil, sadece hiç biriniz değmezsiniz.

Hapmış, otmuş, suymuş, buymuş. Hepsi hikâye. Gözlerine baktığım o anki kafayı yaşatamadı hiç bir madde.

Hızlısından hastasına, alayından kralına, amirinden memuruna, hızlıysan yakala, Azrail’sen kovala.

Mademki hatırı yok bunca senenin, namı namert olsun geri dönenin.

Senin kafanı kaldırıma sürter çıkan kıvılcımla sigaramı yakarım lan insan ol iki dakika!

Kuyumu kazdığın kürek benimse eğer, sapına dikkat et g…ne girmesin.

Arkamızdan konuşup beste yapacağına, yüzüme konuş da düet yapalım.

Başkalarına müsait olan; beni meşgul etmesin!

Umutsuz olsa da buraya yazılan her satır, gerektiğinde kahpesine de yazılır çatır çatır.

Bağcılar merkez kafasına göre herkes.

Yokluğunu yazmak cenaze arabasını süslemek gibidir.

Kahve gibi kahpeler vardır yaptıkları kırk yılda unutulmaz.

Ben hayatım boyunca hep kendi canımı yaktım, belki de bu yüzden kaybettim!

Bizim popüler gibi canonla resmimiz yok ama mobeseler bizi iyi tanır.

Popüler olmaya çalıştığınız kadar, karakterli olmaya çalışsaydınız; sadece durumlarınız değil, insanlığınızda beğenilirdi.

Öyle bir gittin ki, Azer Baba misali; yıkıldı düzenim çarkım, kalmadı ölüden farkım.

Mahşere kalmış bir alacağımız yok, kalan razı gidenler Allah’a emanet.

Sizin o tipsiz dediğiniz çocuklar var ya; onlar kendilerine bakmıyor, ailesine bakıyor!

Cam gibi olacaksın bu hayatta; kıranı keseceksin!

Gerek yok hayat güzel olmana, biz hep güzel kafayla baktık sana.

Anamızın duasıyla hayatımızı, paramızın yettiği kadarda kafamızı yaşıyoruz.

Semt olmuş tiryaki, göz göze geliriz illaki.

Farkımı fark etmedin ya artık fark etsen de fark etmez.

Adaleti olmayan bir hayatın, yavşaklıklarında kayboldu gençliğimiz.

Hayatı dümen olanın; rotasına tecavüz ederim.

Yerime koyduklarının, sana koyması dileğiyle!

Acele işe şeytan karışır derler ama sen çabuk gel ben şeytanla kapışırım.

Benimle sorunu olan varsa ağlayarak günlüğüne yazabilir.

Seni değil de ben kendimi çok özledim be güzelim. Sen gittikten sonra kendimi semtimin ıssız ve karanlık sokaklarında kaybettim.

Kış bahane aslında, sahte insanlar soğutuyor bu hayatı!

Geceler ateş püskürüyormuş, ne fark eder. Biz ne cehennemler gördük birader.

Bir gün yalnız kalırsan, bunu tekrar et. Gidecek bir yerim vardı, orayı da yıktım.

Ne kemik uğruna köpek olduk, nede çıkar uğruna çakal. Biz hayatımız boyunca hep dik durduk!

Semtimizden geçilmez, suyumuzdan içilmez, biz Güngören çocuğuyuz, bize şekil kesilmez.

3 kızla aynı anda çıkan zibidiler de var. Tek Kız için içkiye maddeye düşen delikanlı da.

Özledim ama belli edemem çünkü “öyle olması gerek” gibi tuhaf bir cümle var içimde.