Acıklı Mesajlar

Uzatma ellerini. Uzak olsun, istemez benden aldıklarını vermeye gücün yetmez.

İsyan etme gökyüzü benim kadar ağlayamazsın.

Ve öyle bir konuş ki bir şehir gibi mesela İstanbul gibi de ki ölümüne kadar seveceğim seni.

Ne çok isterdim bir atkı olmayı üşüdüğünde boynuna sarılmayı benimki de hayal işte.

Her genç delikanlının bir sevgilisi olabilir ama her genç kızın bir delikanlı sevgilisi olamaz.

Bir köpeğin dostluğu, bir dostun köpekliğinden iyidir.

Bir süre sonra anladım ki; Vazgeçilmez olan sen değilsin. Vazgeçmeyi bilmeyen benim.

Sensizliğin ilk akşamında gözlerim nehir oldu durmaz yaşlarım, sensizliğin ilk gününde atmaz kalbim bekler seni…

Duyduğuma göre benden nefret ediyormuşsun? Seni düşünecek vaktim olsaydı inan bende senden nefret ederdim.

Sakın yanlış anlama kendimi yitirmiş değilim. Sadece sende kayboldum o kadar.

Sen beni mutluluklarımı başlattın bir süre sonra acılarımı çoğalttın.

Sev ama mevsimlik olmasın! Yazın açıp, kışın solmasın.

Her tesadüf bir başlangıçtır; finali sen oynarsın, perdeyi kader kapatır.

Her bir yaranın merhemi bulunur! Dertler çeke çeke kader unutulur!

Sevmek bazen insana acı verir.

Beni hep yanlış anladın zaten sen. ‘Geleceğim’ ol demiştim, ‘gel ecelim’ ol değil.

Sen ne kadar zalim olursan olur acıtsan da yüreğimi seviyorum seni.

Acılar içinde geçse de ömrüm seni sevmiş bu deli gönlüm.

Seni seviyorum diyen dillere değil, senin için ağlayan gözlere inan.

Sevmek; saatlerce öpüşmek değil. Öpmek için saatlerce düşünmektir.

Ona sarılıp, kulağına dakikalarca ‘beni hiç bırakma’ diye fısıldamak istiyorum.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Kaderim sensizlikse acılar gelsin üstüme, sensiz yaşanacaksa bu dünya cayır cayır yanayım koymaz bana…

Sevmek mi? Hiç duymadım ki. Gülmek mi? Çoktan unuttum. Yaşamak mı? Oda ne. Aşk mı? Büyük bir yalan. Yalnızlık mı? İşte o benim dünyam!

Seni seviyorum diyenin aşkından şüphe et. Çünkü Aşk sensiz ve dilsizdir.

Belki hiçbir şey yolunda gitmedi ama hiçbir şey de beni yolumdan etmedi!

Öpüşmenin aşk sanıldığı bu devirde yalnızlığımla gurur duyuyorum.

Yalan dünyanın ipine takılmışız, kurtulalım derken hep dolanmışız!

Bana yaşattıklarının hepsini inşallah sen de bir gün yaşar ve beni o zaman anlarsın.

Ecelle sözlü kaderle nişanlıyız! Tesadüfen doğduk ama yaşamak zorundayız!

Seni aklıma getirecek o kadar çok şey varken, seni yanıma getirecek hiç bir şey yok.

Sevenler değer bilseydi eğer bu dünya cennet olurdu güzelim.

Bazen ağlamak istemezsin ama gözlerin seni dinlemez.

Önce sevdiğin terk eder seni ardından uykun. Sonra ne sevdiğin gelir ne uykun!

Vicdanını kaybeden huzur aramasın.

Seni affedecek kadar olgunum ama tekrar güvenecek kadar aptal değilim.

Ben küçücük bir bebektim sen kocaman bir sevda… Ben senin ellerinde büyüdüm sen benim yüreğimde…

Seninle ölüme gülerdim sensiz ise ölümdür sebebim.

Seni en çok hak edene değil, sefil edene gidiyor bu yürek.

Kimseyi gözyaşlarınızı yorganın altında pijamanızın koluyla silecek kadar sevmeyin.

Neden sevgililer günü var da yalnızlar günü yok? Biz daha kalabalığız.

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.

Acının a’sından anlamayan mutluluğun m’sinden anlamaz.

Gözlerinde hayat bulur gözlerim hep seninle olmak ister kalbim.

Ve bazıları yokken bile vardır. Fazlasıyla.

Aramızda bir harfin lafı mı olur sevgilim?

Bugünü sensiz yarınlarımı nedensiz yaşayacağım bunu unutma.

Sözlerin başladığı yerde duyguların, gizemli tarifi yatar…

Acı mesajlar söylesen de suratıma bu kalp senin başkası olmaz bundan sonra.

Güzel günler aklıma geldikçe hayalini silmeye çalışıyorum gözlerimden.